1 marca Walijczycy będą obchodzić doroczne święto patrona tego kraju, a więd Dzień Świętego Dawida. W jaki sposób w Walii fetowany jest Dawid z Menevii? Jak wygląda obchodzenie święta patrona narodu walijskiego?
1 marca, a więc już we wtorek, wypada Saint David's Day, czyli Dzień Św. Dawida, święto patrona Walii. Na samym wstępie warto zaznaczyć, że pomimo, iż mamy do czynienia z narodowym świętem Walii, to Dzień Św. Dawida nie jest oficjalnie świętem państwowym. Tym samym nie jest to dzień wolny od pracy, w przeciwieństwie choćby do irlandzkiego Dnia Św. Patryka. W 2007 roku aż 87 proc. Walijczyków w głosowaniu opowiedziało się za ustanowieniem Bank Holiday w dniu 1 marca, lecz zgodę na to musi wydać rząd w Londynie. Petycja w tej sprawie została odrzucona przez ówczesnego premiera, Tony`ego Blaira. Dodajmy, że walijscy politycy nie ustają w dążeniach do tego. Całkiem niedawno pisaliśmy o staraniach lokalnych władz w Gwynedd w tej kwestii. Więcej na ten temat przeczytacie w artykule: "Nowe Bank Holiday – czy 1 marca będzie dniem wolny od pracy w Walii?".
W jaki sposób Walijczycy obchodzą ten dzień?
Choć dniem, który jest świętowany jest 1 marca, to obchody Saint David's Day zaczynają się już w lutym i trwają przez kilka tygodni. Walijczycy w tym okresie przystrajają swoje domy narodowymi symbolami (czerwony smok na biało-zielonym tle). W szkołach organizowane są specjalne zajęcia związane z tą tematyką, w kościołach mają miejsce specjalne nabożeństwa, organizowane są różne imprezy o charakterze kulturalno-rozrywkowym. Z kolei 1 marca mają miejsce liczne parady (największe m.in. w Aberystwyth, Carmarthen i Colwyn Bay),, których uczestnicy ubrani są w tradycyjne walijskie stroje i niosą flagi św. Dawida.
Por i żonkil – symbole narodowe Walii
1 marca wyznacza datę śmierci św. Dawida, która miała miejsce w 589 roku. Z obchodami walijskiego święta narodowego związane są pory oraz żonkile. Według legendy Walijczycy umieścili pory w swoich hełmach właśnie za namową świętego Dawida. Dzięki temu łatwiej było odróżniać na polu bitwy swoich pobratymców od wrogów, a sama walka z Normanami została wygrana. Tym samym por stał się narodowym warzywem oraz kwiatem Walii. 1 marca spożywa się go w towarzystwie jagnięciny, baraniny i ciasta walijskiego.
Z kolei jeśli chodzi o żonkile to sprawa wydaje się nieco bardziej skomplikowana. Kwiaty te kwitną w marcu, a więc w miesiącu śmierci patrona kraju i według jednej wersji już samo to wystarczyło, aby stały się narodowym symbolem. Według innej wersji chciano uniknąć… pomyłki. Por po walijsku to Cehinen, a żonkil – Cehinen Pedr, czyli por Piotra. Niejako na wszelki wypadek ustalono, że i por, i żonkil będą się cieszyć sławą narodowego symbolu Walii.
Kim był święty Dawid?
Święty Dawid był chrześcijańskim świętym, biskupem walijskim, członkiem najstarszego ruchu monastycznego Kościoła Zachodniego. Żył w VI wieku. Zgodnie z legendą był synem wodza Santy z Cardigan i Nony. Urodził się w St David’s, w ówczesnej Menevii. Na temat jego życia zachowało się bardzo niewiele informacji.
Jak czytamy na łamach Wikipedii święty w Walii znany pod imieniem Dewi początkowo był mnichem. Założył monaster w Menevii (obecnie St David’s), którego został przełożonym. Później przyczynił się do powstania kilkunastu innych klasztorów. Wprowadził tam podobno bardzo surową regułę nawiązującą do tej, według której żyli mnisi Pustyni Egipskiej. Jego zasługi w głoszeniu wiary chrześcijańskiej były tak duże, iż został wybrany biskupem w Menevii. Do legend należy zaliczyć przypisanie odbycia konsekracji w Jerozolimie, do której trafił jako pielgrzym.
Działał głównie w południowo-zachodniej części Walii, gdzie wzniesiono najwięcej świątyń mu poświęconych, a jego imieniem nazwano najwięcej miejscowości. Wywarł znaczący wpływ na rozwój monastycyzmu w Walii, gdzie miał wielu uczniów. Zmarł ok. 589 roku w najstarszym założonym przez siebie klasztorze.
Został kanonizowany w 1120 r. przez papieża Kaliksta II. Już w XII wieku święty Dawid został uznany za patrona Walii.