Jeszcze kilka lat temu z zasiłków socjalnych w Polsce mogły korzystać wyłącznie najbiedniejsze rodziny, a polski „social” nie miał żadnego porównania ze wsparciem, na które można było liczyć w Wielkiej Brytanii. Od czasu wprowadzenia programu 500+ z pewnością wiele się zmieniło, jednak czy na lepsze? Na jakie jeszcze zasiłki mogą aktualnie liczyć Polacy i czy rzeczywiście poprawiają one komfort życia ogółu społeczeństwa?
Oprócz 500+ w Polsce można uzyskać wiele innych zasiłków, choć te kolejne przysługują już nie wszystkim, a w założeniu osobom bądź rodzinom znajdującym się w trudnej sytuacji ekonomicznej. Polacy otrzymują zasiłki z ZUS-u oraz ośrodków pomocy społecznej. O ile pierwsze źródło zasiłków bazuje przede wszystkim na bazie wcześniej uiszczanych składek, o tyle ośrodki pomocy społecznej tzw. MOPS – y (w mieście) lub GOPS- y (na wsi) mogą wypłacać pieniądze każdemu, kto spełnia określone wymogi.
ZOBACZ KONIECZNIE: TOP NEWS: Wrócił z UK do Polski po dziesięciu latach – co dalej? [wideo]
W Polsce można ubiegać się o następujące zasiłki:
- stałe – gdy stwierdzono, że nie są oni zdolni do pracy;
- celowe – środki można poświęcić tylko na konkretny cel, na przykład na zakup leków;
- okresowe – wypłacane podczas ciężkiej choroby uniemożliwiającej pracę;
- wyrównawcze – mogą rekompensować na przykład trudne warunki pracy;
- opiekuńcze – przyznawane pełnoetatowym opiekunom chorych członków rodziny;
- chorobowe – otrzymują je osoby niezdolne do wykonywania pracy, które korzystają z ubezpieczenia chorobowego;
- rehabilitacyjne – stanowią kontynuację zasiłku chorobowego;
- dla bezrobotnych – przysługują osobom, które utraciły pracę;
- przedemerytalne – dla osób, które utraciły pracę na krótko przed przejściem na emeryturę;
- macierzyńskie – umożliwiające roczną rezygnację z pracy, by móc opiekować się nowonarodzonym dzieckiem;
- tacierzyńskie – rekompensata finansowa za dni urlopowe, które poświęca się na opiekę nad dzieckiem;
- pielęgnacyjne – przeznaczone na opiekę dla osoby niepełnosprawnej;
- rodzinne – wsparcie dla rodzin z dziećmi o niskich dochodach;
- wychowawcze – rekompensata finansowa za dni urlopowe, które poświęca się na opiekę nad dzieckiem;
- pogrzebowe – wypłacane w przypadku śmierci bliskiej osoby, by pokryć koszty pochówku;
- na ekonomiczne usamodzielnienie się – dla młodych dorosłych, które nie otrzymują wsparcia finansowego od swoich rodzin.
Oprócz tego istnieją jeszcze inne formy wsparcia, których nie uwzględniono powyżej. Miasto może opłacać mieszkanie lub częściowo pokrywać koszty jego wynajmu. Renty przyznawane są także z powodu chorób takich jak alkoholizm. Oprócz tego najbiedniejsi mogą liczyć również na darmowe ubrania, jedzenie czy kolonie dla swoich dzieci.
Po co pracować?
Coraz częściej w Polsce pojawiają się opinie na temat tego, że niektórym ludziom po prostu … nie opłaca się pracować. Państwo nie zachęca, a wręcz przeciwnie – zniechęca do podejmowania pracy, która w ostatecznym rozrachunku przynosi mniej środków do budżetu domowego niż wiele sumujących się ze sobą zasiłków. W efekcie osoby niepracujące żyją na godnym poziomie, stać je na remont mieszkania czy wyjazd na wakacje. Z kolei te rodziny, które starają się uczciwie pracować, przekraczają nieelastyczne limity finansowe wykluczające z przyjmowania zasiłków. Nie mogą wtedy pozwolić sobie na tak wystawne życie, więc wolą zrezygnować z pracy.
SPRAWDŹ KONIECZNIE: "Wróciłem z UK do Polski po 12 latach i szukałem pracy" – ZOBACZ wideo!
Pracownicy socjalni oraz tak zwani asystenci rodziny mają pomagać w znalezieniu pracy, planowaniu wydatków rodziny czy załatwianiu różnego rodzaju spraw urzędowych. W praktyce jednak zajmują się oni głównie wypłatami środków finansowych dla polskich rodzin. Osoby te do wykonywania swojego zawodu muszą kończyć studia, takie jak resocjalizacja czy terapia pedagogiczna. Bardzo często zdarza się jednak, że zarabiają znacznie mniej od swoich podopiecznych. Sporo mówi to o aktualnym systemie socjalnym nad Wisłą.
Beneficiarze w Polsce
“System socjalny w Polsce pozwala na kłamstwo i powoduje wyuczoną bezradność. Z pomocy społecznej często korzysta się pokoleniowo. Rodziny wcale nie uczą się na swoich błędach i nie następuje w ich przypadku żadna poprawa podejścia do życia. Wszelkie problemy załatwiają zasiłki, rozleniwiają obywateli i zniechęcając ich do pracy” – mówi Paulina, pracownik socjalny z dużego miasta wojewódzkiego na południu Polski, w zawodzie od 11 lat.
“Bardziej zaradni Polacy uczą się wykorzystywać luki w systemie, które pozwalają im na wyciąganie z budżetu państwa dodatkowych pieniędzy” – dodaje Pani Paulina.
Powszechnym zjawiskiem jest dorabianie sobie na czarno, co wystarczająco obniża progi finansowe, by uzyskać pożądany zasiłek. W efekcie nagradzani są, niestety, ludzie leniwi i nieuczciwi, bez motywacji do pełnoetatowej pracy.
Oczywiście są również przypadki, w których zasiłki społeczne spełniają swoją należytą rolę. Istnieją rodziny, które dzięki nim poprawiły swoją sytuację materialną i już samodzielnie funkcjonują w społeczeństwie. Niestety stanowią one nadal mniejszość, a prawo przyznawania zasiłków wciąż wymaga sporych modyfikacji.
