Istnieją sytuacje, w których zaledwie parę lat przed przejściem na emeryturę, stan zdrowia danej osoby nie pozwala na dalszą pracę. Co zrobić w takiej sytuacji, jeśli w Wielkiej Brytanii nie ma możliwości pójścia na wcześniejszą emeryturę?
Zgodnie z zasadami w Wielkiej Brytanii, aby kwalifikować się do emerytury państwowej (State Pension), musimy mieć minimum 10 lat opłaconych składek National Insurance. Jednak dostać pełną emeryturę możemy dopiero po 35 latach opłaconych składek.
Wiek emerytalny w Wielkiej Brytanii
Wiek emerytalny zależny jest od daty urodzenia. Mężczyźni urodzeni przed kwietniem 1951 roku i kobiety urodzone przed kwietniem 1953 roku przechodzą na emeryturę zgodnie ze starymi zasadami (w wieku 65-67 lat).
Inaczej jest z młodszymi osobami. Wiek emerytalny wynosi 68 lat dla wszystkich osób, które urodziły się po 5 kwietnia 1978 roku. Aby obliczyć wysokość swojego wieku emerytalnego, można to zrobić na stronie rządowej: https://www.gov.uk/state-pension-age
Choroba przed przejściem na emeryturę
W przypadku poważnej choroby lub niepełnosprawności, która uniemożliwia dalszą pracę przed ukończeniem wieku emerytalnego, pracownikowi przysługują świadczenia. Mogą one pomóc w pokryciu kosztów utrzymania i opieki.
Na jednej z grup na Facebooku poruszono podobny temat. Użytkowniczka napisała: „Mam pytanie. Czy jest możliwość starania się o rentę lub wcześniejszą emeryturę w UK? Mój tata pracuje tu 14 lat, do wieku emerytalnego zostało mu 2 lata. Niestety miał udar i na razie nie wiemy, co dalej mamy robić, czy w ogóle wróci do sprawności. Proszę o pomoc, co możemy zrobić w tej sytuacji i gdzie ewentualnie składać jakieś dokumenty”.
Jak już wspomnieliśmy, w Wielkiej Brytanii osobom, które potrzebują stałej opieki w wyniku niepełnosprawności, może przysługiwać prawo do zasiłku. Wysokość świadczenia zależy od stopnia niepełnosprawności.
Personal Independence Payment (PIP)
PIP przysługuje osobom znajdującym się w wieku przedemerytalnym, które cierpią na długotrwałą chorobę fizyczną lub psychiczną, lub są niepełnosprawne i utrudnia im to codzienne funkcjonowanie oraz poruszanie się (lub jedno i drugie).
Kolejnym kryterium do tego, aby otrzymywać tego rodzaju świadczenie, jest konieczność mieszkania w Wielkiej Brytanii przez co najmniej dwa z ostatnich trzech lat i przebywanie na Wyspach w momencie składania wniosku o zasiłek.
Personal Independence Payment składa się z dwóch części – na życie codzienne i części mobilnościowej. Wpływ na to, czy będą nam przysługiwały dwie części PIP, czy jedna, ma nasz stan, a nie to czy i jak wysokie mamy oszczędności.
PIP nie jest wypłacany w zależności od stanu zdrowia i niepełnosprawności danej osoby, ale od tego, jak stan zdrowia i niepełnosprawność wpływają na codzienne życie i zdolność do wykonywania codziennych czynności.
Employment and Support Allowance
Jeśli jesteśmy niezdolni do wykonywania pracy – z powodu niepełnosprawności lub złego stanu zdrowia, przysługuje nam zasiłek Employment and Support Allowance (ESA). Pomaga on w pokryciu kosztów utrzymania.
Constant Attendance Allowance
Constant Attendance Allowance jest rodzajem dodatku na stałą opiekę. Świadczenie to przyznawane jest osobom chorym lub niepełnosprawnym. Wysokość dodatku zależy od stopnia niepełnosprawności, a także zakresu opieki, jakiej potrzebujemy. Co jednak istotne – jeśli otrzymujemy Constant Attendance Allowance, nie możemy już dostać Attendance Allowance. Możemy jednak uzyskać dopłatę do Constant Attendance Allowance.
Disability premiums
Disability premiums to dodatkowe kwoty, o które są powiększane niektóre świadczenia. Można je otrzymać, gdy znajdujemy się w wieku przedemerytalnym i pobieramy PIP lub Disability Living Allowance lub inne zasiłki.
O dodatki nie musimy się ubiegać, jeśli się do nich kwalifikujemy, gdyż przyznawane są one automatycznie.