Theresa May to nie sprawdza się w roli liderki swojej partii, a rząd któremu przewodniczy jest słaby – taką opinią podzielił się na forum publicznym jeden z czołowych przedstawicieli Partii Konserwatywnej – Lord Harris.
Zdaniem Lorda Harrisa, kraj miałby się lepiej pod rządami polityków ery Tony’ego Blaira. Pełniący rolę zastępcy skarbnika polityk stwierdził, że w jego mniemaniu May „zdecydowanie daleko do Tatcher”, a jej dokonania jako Sekretarz Stanu podsumował jako: „niespecjalne”.
Lord Harris nie przebierał w słowach określając niektóre posunięcia premier jako głupie: „Żadna ze stron [na brytyjskiej scenie politycznej] nie wie obecnie, w którą stronę iść. Ja osobiście wolałbym widzieć silny rząd złożony z przedstawicieli Partii Pracy, niż słaby konserwatywny – i mówię to jako zatwardziały Konserwatysta” – stwierdził Lord Harris w wywiadzie dla „The Times”.
Theresa May omal nie rozpłakała się w trakcie wywiadu. Co wywołało u niej taką reakcję? [wideo]
„Nie mówię, że cieszyłbym się mając Jeremy’ego Corbyna za premiera, ale już Tony Blair ze swoich wczesnych na czele rządu byłby dla tego kraju bardzo dobry” – stwierdził polityk, zaraz potem przechodząc do wyliczania błędów, jakie do tej pory popełniła May.
„Przez pierwsze dwa, trzy tygodnie myślałem, że da sobie radę. Potem przyszły wybory i była beznadziejna. Zmieniała zdanie jak chorągiewka na wietrze. Wydaje mi się, że mogła być w stanie szoku. Jednocześnie zaczęła jednak podejmować decyzje, albo ktoś zaczął podejmować je za nią… Ma pod sobą ministrów, może pozwolić im działać, ale nie jestem pewnie, czy potrafi ich poprowadzić” – podsumował Lord Harris.
Zapytany, kto mógłby May na stanowisku szefowej rządu zastąpić, Lord Harris wymienił Ruth Davidson, przewodniczącą szkockiej frakcji Partii Konserwatywnej. „Jest niezwykle praktyczna, nie poddaje się. Jeżeli pozwolą jej się piąć w górę, za trzy, cztery lata będzie świetną kandydatką” – argumentował polityk, dyskredytując jednocześnie na stanowisku potencjalnego lidera zarówno Michaela Gove’a („pozbawiony osobowości”) oraz Borysa Johnsona („geniusz, ale leniwy”).
