Partnerem relacji „Polish Express” z Mistrzostw Świata FIFA 2026 jest telewizja internetowa „Weeb.TV”
Trudno znaleźć drużynę, która tak mocno wpłynęła na rozwój piłki nożnej, a jednocześnie tak często rozstawała się tuż przed metą z największym marzeniem. Trzy finały mistrzostw świata, mnóstwo gwiazd, pokolenia kibiców przekonanych, że „tym razem musi się udać”, i za każdym razem końcówka naznaczona niedosytem. Czy na mundialu w Meksyku, USA i Kanadzie reprezentacja Holandii w końcu zdejmie z siebie klątwę?
Historia Oranje pozostaje jedną z najbardziej fascynujących i zarazem najbardziej przewrotnych opowieści w dziejach sportu.
Holandia zagrała futbol totalny
Najbardziej pamiętny rozdział tej opowieści rozpoczął się podczas mundialu w 1974 roku. Pod wodzą Rinusa Michelsa i z Johanem Cruyffem w roli lidera Holandia zaprezentowała światu słynny „futbol totalny”. Zawodnicy płynnie wymieniali się pozycjami i stosowali pressing na niespotykaną dotąd skalę. Rywale wyglądali przy nich jak z innej epoki.
Pomarańczowi przeszli przez turniej niczym huragan. Pokonali Argentynę, rozprawili się z Brazylią i wydawali się nie do zatrzymania. W finale przeciwko RFN wszystko zaczęło się idealnie, gdy Johan Neeskens wykorzystał rzut karny. Symboliczny triumf nowej piłki nad starą niestety dla Holendrów skończył się porażką 1:2. Co prawda znów wrócili do domu bez złota, ale przynajmniej z solidną opinią.
Drugi cios i fatum
Cztery lata później los ponownie zakpił z Oranje. W Argentynie dotarli do kolejnego finału, tym razem bez Cruyffa. Po dogrywce przegrali z gospodarzami 1:3. Drugi finał mundialu, druga srebrna pozycja i przekonanie, że nad reprezentacją zawisło fatum.
Klątwę miało przerwać kolejne pokolenie wielkich piłkarzy. Dennis Bergkamp, Edgar Davids, Clarence Seedorf czy Patrick Kluivert stworzyli drużynę pełną jakości. Mundial we Francji w 1998 roku szedł dla Holendrów na przełamanie. Grali skutecznie, ale problem pojawił się krok przed finałem. W meczu z Brazylią o awansie decydowały rzuty karne, a te okazały się dla Holendrów bezlitosne i zaraz przed metą wykluczyły ich z mistrzostw.
Robben był o centymetry od mistrzostwa
Futbol romantyczny ustąpił miejsca pragmatyzmowi. Ronald Koeman, Bert van Marwijk czy Louis van Gaal budowali zespoły zdyscyplinowane i nastawione na wynik. Twarzami tej epoki zostali Wesley Sneijder, Robin van Persie czy szarżujący Arjen Robben.
Bolesna rana została zadana reprezentacji Holendrów podczas finału mundialu w Republice Południowej Afryki w 2010 roku. W drugiej połowie Robben znalazł się sam na sam z Ikerem Casillasem i wydawało się, że wreszcie nadszedł moment przełamania. Jednak bramkarz reprezentacji Hiszpanii zatrzymał strzał Holendra, a w dogrywce Andrés Iniesta zdobył zwycięską bramkę dla Hiszpanów. Trzeci finał Holendrów. Trzecia porażka. Trzecie wielkie rozczarowanie.
Holandia występowała w finale mistrzostw świata w 1974, 1978 i 2010 roku. Żadna inna reprezentacja nie przegrała tylu finałów, nie zdobywając przy tym ani jednego tytułu, lecz trudno mówić o niepowodzeniu w klasycznym znaczeniu tego słowa, gdy dziedzictwo Pomarańczowych nie mieści się w gablocie.
Czy Koeman przełamie klątwę?
Na mistrzostwach w 2026 roku Holendrzy ponownie rozbudzili nadzieje w sercach kibiców. Drużyna Ronalda Koemana przebrnęła przez eliminacje, zdobywając 20 punktów. W ośmiu meczach zanotowała sześć zwycięstw i dwa remisy.
W fazie grupowej mundialu w USA, Kanadzie i Meksyku Holandia mierzy się z Japonią, Szwecją oraz Tunezją, odpowiednio 14 (Holandia zremisowała z Japonią 2:2), 20 i 26 czerwca.
Polecamy: Mundial 2026. Strefy kibica w UK.
Mieszkasz w Szkocji? W 2026 dostaniesz dodatkowy dzień wolny.
