Fot. Getty
Home Office, pod kierownictwem Priti Patel, powrócił po cichu do planu deportacji z kraju bezdomnych, którzy nie są obywatelami Wielkiej Brytanii. Niestety, przymusowe wydalenia mogą także dotknąć obywateli Unii Europejskiej.
Z informacji, do których dotarli pracownicy Liberty (organizacji zajmującej się w UK prawami człowieka) wynika, że Home Office ponownie uruchomił kontrowersyjny program The Rough Sleeping Support Service (RSSS). Program ten, testowany od 2018 r., został skrytykowany po ujawnieniu przez „The Observer”, że stanowi on element strategii Home Office dotyczący deportacji z UK bezdomnych cudzoziemców. Dziennikarze tygodnika dowiedli, że ministerstwo w nie do końca uczciwy sposób korzystało z danych o osobach bezdomnych, gromadzonych przez lokalne councile i organizacje charytatywne. Home Office robił to bez zgody osób zainteresowanych.
Działalność Home Office nadal nie jest uczciwa?
Po fali krytyki, jaka wylała się na Home Office po rewelacjach „The Observer”, a także w następstwie interwencji ze strony Public Interest Law Centre, ministerstwo wprowadziło do programu The Rough Sleeping Support Service nowy wymóg. Obecnie councile i organizacje charytatywne, zajmujące się problemem bezdomności w UK, mają przedstawiać osobom zgłaszającym się do nich po pomoc 19-stronicowy dokument do podpisania – dokument, w którym jest mowa o deportacji z UK jako o jednej z form "wsparcia" osób bez dachu nad głową. Eksperci biją jednak na alarm, przypominając, że wielu bezdomnych nie zna w wystarczającym stopniu języka angielskiego, żeby być w stanie w pełni zrozumieć treść całego formularza. – Osoba prezentująca bezdomnym ten formularz nie jest kimś, kto ma napisane na plakietce „Ministerstwo Spraw Wewnętrznych” lub „Służba Graniczna”. To ktoś, do kogo osoba bezdomna zwróciła się o pomoc (…) Jak można być pewnym, że osoba znajdująca się w tak trudnej sytuacji i w sytuacji oczywistego braku równowagi sił w stosunku do Home Office, świadomie wyrazi zgodę na udostępnienie swoich danych osobowych? – pyta prawniczka Julianne Morrison. Z kolei Benjamin Morgan, koordynator ds. bezdomności z Public Interest Law Centre dodaje: – Z naszego doświadczenia wynika, że osoby bezdomne – zwłaszcza te, które nie mówią płynnie po angielsku, są proszone o podpisywanie różnego rodzaju dokumentów, niekoniecznie rozumiejąc implikacje swojego postępowania.
