Fot. Getty
Chyba każdy marzy o finansowej niezależności. Być może szczególnie dotyczy to osób, które wyjechały na emigrację zarobkową, chcą żyć na całkowicie własną rękę. Jak osiągnąć finansową niezależność? Oto ścieżka prowadząca do wolności.
Wyjeżdżając na emigrację chyba większość osób marzy o zdobyciu finansowej niezależności – spłaceniu długów, wyjściu na prostą i odłożeniu oszczędności na spokojną przyszłość. Jak to wszystko osiągnąć?
Jak osiągnąć niezależność finansową?
Osiąganie niezależności finansowej jest wieloletnim procesem, w którym można wskazać kilka konkretnych etapów. Jedną z propozycji takiego ujęcia przedstawiono na blogu „Inwestomat”, którego autor pisze o siedmiu etapach osiągania niezależności finansowej. Jakie to etapy?
Pierwszy etap, to czas który, miejmy na dzieję, wszyscy mamy już za sobą – jest to tak zwany etap zadłużenia, pojawiający się zwykle na początku samodzielnego życia prawie każdego człowieka. Etap ten charakteryzuje się niskimi zarobkami, nie pokrywającymi bieżących potrzeb oraz brakiem jakichkolwiek oszczędności. W skrócie – z końcem miesiąca jesteśmy na minusie. Będąc na tym etapie, w przypadku utraty pracy, nie będziemy w stanie przeżyć na własny rachunek ani jednego roku bez zatrudnienia – ponieważ niczego nie odłożyliśmy na "czarną godzinę".
Drugi etap, to czas, w którym uwolniliśmy się już z długów – jednak wciąż nie stać nas na więcej niż absolutne minimum. Nie mamy pieniędzy na wakacje czy meble, gdyż nasze przychody pozostają na niskim poziomie i wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb. Jest to etap braku oszczędności. Na tym etapie, podobnie jak na etapie pierwszy, nie bylibyśmy w stanie przeżyć na własny rachunek ani jednego roku bez pracy – ponieważ niczego nie odłożyliśmy na "czarną godzinę".
Dopiero trzeci etap jest zalążkiem finansowej niezależności, ponieważ na nim jesteśmy w stanie cokolwiek odłożyć, ponieważ nasze dochody są powyżej absolutnego minimum. Jest etap niewielkich oszczędności, które jednak nie wystarczą na większe wydatki, takie jak nowy samochód czy mieszkanie – bez zaciągania kredytu. W przypadku utraty pracy, własnych pieniędzy wystarczyłoby nam na rok szukania nowego zatrudnienia.
Dalsze etapy przedstawione są w poniższej tabeli. Widzimy, że każdy z nich odznacza się zarobkami wysokimi lub bardzo wysokimi – czyli znacznie większymi niż średnia krajowa. Wszystkie cztery ostatnie etapy charakteryzują się jednak inną formą oszczędzania – nie tylko biernym odkładaniem pieniędzy (tzw. "do skarpety"), ale powiększaniem oszczędności poprzez inwestycje (najprostszym przykładem byłoby założenie konta oszczędnościowego, na którym do naszych pieniędzy doliczany jest określony procent zysku w określonym czasie).
Oszczędzając w aktywny sposób na etapie czwartym bylibyśmy w stanie wypracować oszczędności pozwalające na przeżycie 3-5 lat bez pracy. Na etapie piątym byłoby to już 12-20 lat, na etapie szóstym 24-40 lat, a na etapie ostatnim nasze oszczędności byłyby na tyle dobrze ulokowane, że przynosiłyby nam zyski pozwalające na zaprzestanie typowej pracy zarobkowej. Kto nie marzyłby o takiej wolności finansowej?