Fot. Getty
Rozwód z Unią Europejską jest nie tylko niełatwy, ale i kosztowny. Z raportu Office for Budget Responsibility wynika, że Brytyjczycy będą się dokładali do budżetu Unii jeszcze przez blisko 50 lat.
Prognozy Office for Budget Responsibility są najbardziej wiarygodnym źródłem informacji, ponieważ to niezależne biuro od 2010 r. odpowiedzialne jest za dostarczanie najbardziej aktualnych prognoz ekonomicznych, które służą rządzącym do ustalania kolejnych budżetów. Po wtorkowym wystąpieniu kanclerza Philipa Hammonda w ramach Spring Statement wiemy, że OBR oszacował koszt rozwodu z Unią Europejską na £37,1 mld.
„Dzień karania muzułmanów” – Policja bada, kto jest autorem listu nawołującego do przemocy
Eksperci Office for Budget Responsibility twierdzą, że koszty te najlepiej będzie rozłożyć w czasie. Próba szybkiego uregulowania zobowiązań względem wspólnoty może się negatywnie odbić na finansach publicznych i doprowadzić do zubożenia społeczeństwa.
Zgodnie z przedstawionymi przez OBR wyliczeniami Wielka Brytania wpłaci do budżetu UE £16,4 mld w latach 2019 – 2020 i £18,2 mld w latach 2021 – 2028 (w 2021 r., gdy rozpoczyna się nowa perspektywa budżetowa, kwota ta wyniesie £7,5 mld). Po upływie dekady wpłaty do budżetu Unii znacząco się jednak zmniejszą i będą liczone w milionach, a nie w miliardach funtów. Ostatnia rata, w 2064 r., powinna wynieść £500 mln.
Dramat Polki – przez błąd brytyjskich lekarzy straciła obie nogi, ramię i palce
Rozłożenia wpłat do budżetu UE w czasie broni także Ministerstwo Skarbu, które uważa, że tylko tak można uniknąć załamania finansów publicznych. – Chcemy płacić nasze rachunki, gdy są należne. Gdy się myśli o własnych finansach, to nie chce się płacić rachunku przed terminem płatności, ponieważ lepiej jest już dzisiaj zainwestować te pieniądze. Dlatego jeśli leży to w naszym interesie, to lepiej jest pozostawić sobie taką możliwość – powiedział rzecznik Ministerstwa Skarbu.
Z decyzji polityków i analiz OBR nie będą jednak zadowoleni Brytyjczycy popierający Brexit. Anty-unijnie nastawieni mieszkańcy Wysp chcieliby raczej jak najszybciej zerwać więzi ze wspólnotą, a zapowiedź regulowania płatności jeszcze przez blisko 50 lat możliwości takiej nie daje.