Główną przeszkodą w urządzaniu przestrzeni dziecięcej jest dla dorosłych ich ograniczona wyobraźnia i brak umiejętności słuchania swoich pociech. Czy rzeczywiście nie pamiętamy jak to było, kiedy byliśmy mali, kiedy cały świat stał u naszych stóp, chcieliśmy poznawać, eksperymentować, wyszaleć się? Jak czuliśmy się wtedy, gdy co rusz rodzice ukracali nasze marzenia i pomysły? Za czasów naszej młodości nie było tyle możliwości, by dzieci mogły się rozwijać i eksperymentować w taki sposób, jak tego chcą. Dziś jest już trochę inaczej. Możemy naszym pociechom urządzić przestrzeń, która umożliwi im poznawanie i testowanie świata.
Z dziecięcą wyobraźnią
Urządzenie dziecięcego pokoju wcale nie musi być kosztownym przedsięwzięciem, bo właśnie tego często się obawiamy. Dzieci wcale nie potrzebują drogich materiałów, wyszukanych kompozycji, drogich dekoracji i najdroższych gadżetów. Dla nich ważniejsza jest swoboda, jaką zapewni im przestrzeń oraz możliwość spontanicznego wyrażania siebie. Oczywiście wszystko ma swoje granice, ale w pewnym stopniu możemy urządzić dziecięcą przestrzeń tak, by to wszystko zapewnić. Ważną rzeczą, o której musimy pamiętać, jest wiek dziecka, które na różnych etapach rozwoju, ma inne potrzeby i oczekiwania. My przygotowaliśmy kilka uniwersalnych zasad, które mogą wam pomóc w przygotowaniu dziecięcego pokoju.
Współpraca
Zanim zabierzemy się do urządzania pokoju naszego dziecka, porozmawiajmy z nim. Zapytajmy w jakim pokoju chciałoby mieszkać, co tam powinno się znaleźć. Pozwólmy mu się wypowiedzieć, puścić wodze fantazji. Później zastanówmy się, ile z tego wszystkiego jesteśmy w stanie zrealizować i postarajmy się włączyć ideę naszej pociechy do jego nowej przestrzeni. Pozwólmy tez dziecku brać czynny udział w pracy.
Pomysł
Zanim będziemy urządzać pokój dziecka, zastanówmy się, czy możemy znaleźć motyw czy motywy przewodnie, które pomogą nam w jego urządzeniu. Jakie bajki czy programy nasza pociecha lubi najbardziej, czy ma swoich bohaterów, osoby, które podziwia, miejsca, które kocha lub pasje, które rozwija? Wszystko to, może posłużyć nam jako motyw przewodni w urządzaniu pokoju. Pamiętajmy tylko, by nie mieszać w tym miejscu zbyt dużo, gdyż może to wprowadzić chaos. Wybierzmy jeden, dwa motywy, które będę się ze sobą łączyć.
Wybierz materiały
Kiedy już wiesz, jak będzie wyglądał dziecięcy pokój, kup potrzebne materiały, meble. Warto postawić na to, by były to materiały trwałe i funkcjonalne. Dziecko będzie z pewnością testować ich wytrzymałość, często ich używać czy się nimi bawić. Dobrze jest też kupić od razu odpowiednią ilość niezbędnych rzeczy, by później nie mieć problemu z dokupieniem tego samego modelu, wzoru czy koloru.
Kolory
Zastanówmy się, jakie kolory najbardziej odpowiadają naszemu dziecku jednocześnie pamiętając, że pokój dziecięcy powinien być jasny i wesoły. Oprócz kolorów ścian, dobrym pomysłem jest umieszczenie na nich elementów ozdobnych czy narysowanie czegoś, nawet samemu. Możemy też pozwolić dziecku pokryć ściany tym, co samo stworzy lub narysuje.
Dekoracje
Niech będą one spójne z motywem przewodnim czy zainteresowaniami naszej pociechy. Otoczmy dziecko tym, czym interesuje się najbardziej, co wyzwala w nim pokłady twórczej energii, pobudza jego kreatywność. Niech to nie będą dekoracje na pokaz, które mają stać i ładnie wyglądać, nie sprawdzi się to w pokoju dziecięcym. Wiemy przecież, że dziecko lubi wszystkiego dotknąć, sprawdzić, pobawić się. Niech więc dekoracją będą przedmioty, które będzie mogło wykorzystać. Pamiętaj też, by zostawić dziecku przestrzeń na jego własne dekoracje np. prace plastyczne, które tworzyw domu lub w szkole, a z których jest dumne. Niech jego własne dzieła przyozdobią ściany i półki. Wszystkie dodatki, które dobierasz sam: firanki, poszewki, koce czy narzuty na łóżko, dobierz kolorystycznie do wystroju pokoju. Pamiętaj tylko, by materiały, z których są one zrobione były miłe, przyjemne dla dziecka i najlepiej w pełni naturalne.
Prywatność
Dorośli często o tym zapominają myśląc, że dzieci nie potrzebują prywatności. Nic bardziej mylnego, także one potrzebują ją poczuć. Oczywiście wszystko zależy od wieku, mniejsze dzieci trzeba mieć bardziej na oku, jednak zawsze jesteśmy w stanie sprawić, że choć w pewnym stopniu nasza pociecha będzie się czuła troszkę niezależna. Dzięki stworzeniu wrażenia prywatności, dziecko będzie się czuło bardziej odpowiedzialne za swój pokój, to co się w nim dzieje i jak wygląda. Może to być dobra okazja do nauki.
