Saldo migracji z krajów Europy Środkowo-Wschodniej nigdy jeszcze nie było tak niskie. Czy to oznacza, że jesteśmy świadkami końca wielkiej emigracji do Wielkiej Brytanii?
Zanim Wielka Brytania otworzyła swoje granice i rynek pracy dla obywateli ośmiu państw wchodzących do Unii Europejskiej w 2004 roku, ONS przewidywał napływ 5000 do 13 000 migrantów rocznie. Rzeczywistość jednak brutalnie zweryfikowała te przewidywania, ponieważ do Wielkiej Brytanii przyjechało 1,5 mln osób. Niektórzy twierdzą nawet, że jest to największy napływ osób w historii Wielkiej Brytanii.
Brytyjskie media zauważają, że Polacy stanowią jedną z najliczniejszych mniejszości narodowych jak również to, że Polki rodzą w Wielkiej Brytanii najwięcej dzieci spośród wszystkich mniejszości narodowych. Tylko w zeszłym roku Polki urodziły ponad 22 tys. dzieci w Anglii i Walii.
Jednak ostatnio saldo migracji z krajów, które weszły do Unii w 2004 roku wyraźnie spada i jest niemalże bliskie zeru. W marcu tego roku do Wielkiej Brytanii przyjechało 52 tys. obywateli ośmiu krajów Unii Europejskiej (Polska, Czechy, Słowacja, Węgry, Litwa, Łotwa, Estonia, Słowenia) i jest to o 25 proc. mniej niż w tym samym miesiącu roku 2016. W tym samym czasie Wielką Brytanię opuściło 46 tys. osób, o 59 proc. więcej niż w roku poprzednim.
Co prawda do Wielkiej Brytanii wciąż przyjeżdżają osoby z Rumunii i Bułgarii – państw, które do Unii weszły w 2007 roku, ale trend ten również jest spadkowy. Przyczyn tej zmiany należy szukać w ekonomii.
75 proc. osób z krajów Europy Środkowo-Wschodniej przyjechało do Wielkiej Brytanii do pracy. Jednak obecnie proponowane stanowiska są mniej atrakcyjne niż kiedyś. Inną ważną przyczyną jest spadek wartości funta, ponieważ w stosunku do złotego brytyjska waluta straciła od 2015 roku około 20 proc. swojej wartości. Do tego wszystkiego należy dołożyć coraz mniejsze różnice w standardzie życia w Wielkiej Brytanii i w Polsce. Trzecim powodem, który wskazuje Paulina Trevena – polska socjolog z Uniwersytetu w Glasgow, jest niepewny status osób z Unii Europejskiej po Brexicie.
Bili, głodzili, znęcali się – tak dwóch muzułmanów traktowało Polaków, których zatrudnili do pracy
Mimo zapowiedzi i zapewnień polityków wciąż nie wiadomo, czy pracownicy z krajów Unii będą mieli zapewnione swoje prawa po wyjściu Wielkiej Brytanii z UE. Nawet sami Brytyjczycy przyznają, że sytuacja jest trudna. John Holdich z rady Peterborough jest entuzjastycznie nastawiony do idei pomagania obywatelom krajów Unii, ale z uwagi na niepewność ich praw jest to wyjątkowo trudne.
