Czym jest adobo i dlaczego jest ważne dla wszystkich imigrantów, w tym Polaków?

15 marca Google zobrazowało swoją wyszukiwarkę grafiką z egzotycznie brzmiącą potrawą adobo i dwójką dzieci. Potrawa pokazana w Doodle natychmiast zyskała niezwykłą popularność. Co więcej, jej historia dotyczy wszystkich imigrantów.

Dlaczego adobo pojawiło się w Google 15 marca?

Słowo "adobo", które pochodzi z Filipin, zostało dodane do słownika Oxford English Dictionary 15 marca 2007 roku, dlatego właśnie w rocznicę tej daty grafika z tym daniem pojawiła się w Doodle. Jest to popularna na Filipinach potrawa, nieoficjalnie uznawana nawet za najbardziej tradycyjną potrawę tego kraju.

Z czego robi się adobo?

Adobo posiada wiele odmian regionalnych, natomiast wszystkie one zawierają te same główne składniki: mięso, owoce morza lub warzywa. Składniki są duszone razem tworząc rodzaj gulaszu, zwykle z dodatkiem octu, sosu sojowego, czosnku, liści laurowych i pieprzu.

Kto wymyślił grafikę dla Google i dlaczego ważna jest dla imigrantów?

Grafikę Doodle z adobo stworzył Anthony Irwin, pochodzący z Filipin artysta pracujący dla Google i mieszkający w USA. Jak wyjaśnił, dla wielu imigrantów kuchnia tradycyjna jest dość złożoną sprawą. Z jednej strony dla dzieci, które przybywają do obcego kraju domowe, tradycyjne jedzenie, gotowane przez ich mamy, kojarzy się z dawnym domem i bezpieczeństwem. Z drugiej strony, dzieci imigrantów nie chcą się wyróżniać spośród innych dzieci w szkołach czy na ulicach, chcą być takie same jak rówieśnicy w kraju, do którego przybyli, a więc jeść te same potrawy.

- Advertisement -

Iwin dopiero jako dorosły człowiek zaczął odczuwać dumę z tego, że jest Filipińczykiem i dumę z odmienności, jaką mają wszyscy imigranci.

Odmienność i wyjątkowość imigranta

Wszyscy, którzy przybyli do innego kraju, borykają się z problemem odmienności. Te same problemy spotykają także Polaków w Wielkiej Brytanii i innych imigrantów, dlatego logo Google poruszyło tak wiele osób. Często imigranci mimo wielu lat spędzonych na obczyźnie, nadal czują się obco w kraju, do którego wyemigrowali. Do przykrych sytuacji dochodzi wtedy, gdy ich dzieci, chcąc upodobnić się do rówieśników i nie wyróżniać się, odrzucają tradycję swojego ojczystego kraju, nie chcą mówić językiem swoich rodziców i wstydzą się tego, skąd pochodzą.

Przesłanie Doodle wykracza zatem poza temat czysto kulinarny i dotyka bliskich imigrantom kwestii. A najważniejsza z nich sprowadza się do tego, aby być dumnym ze swojego pochodzenia, ze swojej inności, która wnosi do kraju, do którego wyemigrowaliśmy, różnorodność i sprawia, że zyskuje on na atrakcyjności.