Wnioski z oficjalnego raportu przygotowanego przez Children's Commisionner for England, czyli odpowiednika polskiego Rzecznika Praw Dziecka szokują. Ponad pół miliona dzieci mieszkających w UK potrzebuje pomocy państwa!
Liczby, które zostały przedstawione na łamach raportu przygotowanego pod kierownictwem Anne Longfield budzą grozą. Według wyliczeń zespołu jej ekspertów około 580 tysięcy dzieci wymaga natychmiastowej interwencji państwa i zwyczajnej pomocy różnego rodzaju. Obliczono, że prawie 120 tysięcy dzieci zmaga się problemem bezdomności w różnej skali – albo mają problem ze znalezieniem dachu nad głową, albo są po prostu bezdomne. Z kolei 46 tysięcy ma powiązania ze światkiem przestępczym poprzez przynależność do gangów. 15 tysięcy żyje w rodzinie, której członkowie mają problemy z alkoholem, a 12 tysięcy – z narkotykami.
Kobieta wysłała byłemu partnerowi ostatnie zdjęcie ich córki tuż przed uduszeniem jej!
Tę smutną wyliczankę można by kontynuować – niemal 55 tysięcy małoletnich uznanych zostano za zaginione, 160 tysięcy ma problemy z dostępem do edukacji, a ponad tysiąc wykonuje niewolniczą pracę. Trzeba wspomnieć jeszcze o małoletnich, które zmagają się z problemami natury zdrowotnej. Liczba dzieciaków, które wymagają długotrwałej pomocy medycznej lub mają specjalne potrzeby edukacyjne sięga w sumie 2.3 miliona.
Polskie dzieci to jedne z najszczęśliwszych dzieci na świecie!
"Prawda jest taka, że nikt dokładnie nie wie jak jest liczba dzieciaków, które muszą zmagać się z tego typu problemami" – komentował Longfield. "Wiemy jednak, że liczby te są tak duże, że nie można tego dłużej akceptować. Naszą ambicją, jako kraju, powinno być zapewnienie dzieciom szczęśliwego i zdrowego dzieciństwa. Ten raport pokazuje, że na to się nie zanosi".
Zajmująca się sprawami dzieci w opozycyjnym "gabinecie cieni" Emma Lewell-Buck trzeźwo zauważyła, że raport Children's Commisionner for England powinien podziałać pobudzająca na rząd. "Administracja Theresy May powinna podjąć działania, które będą wspomagały wszystkie dzieci i sprawią, że będą bezpieczne i będą miał dach nad głową." NIe jutro, nie za tydzień, ale natychmiast. Z kolei jej rządowy odpowienik Robert Goodwil zapewnia, że odpowiednia działania są prowadzone i na dowód swoich słów przywołuje konkretne liczby. Według wszystkich wskaźników liczba dzieci potrzebujących pomocy od 2010 roku utrzymyje się na stabilnym poziomie.
Skoro jest więc tak dobrze, to dlaczego jest tak źle?