29 marca 2019 roku Wielka Brytania przestanie być członkiem Unii Europejskiej – przynajmniej, jeśli obie strony będą trzymać się ustalonego wcześniej harmonogramu. Jednak umowa w tej sprawie powinna być zamknięta najdalej do października.
Wielka Brytania ma tak naprawdę czas do października, ponieważ wtedy mija termin zakończenia negocjacji z Brukselą. Po ustaleniu wszystkich warunków umowy wyjścia z Unii, brytyjski parlament będzie musiał ją jeszcze ratyfikować, a następnie to samo będą musiały zrobić parlamenty wszystkich 27 państw członkowskich Unii.
Jeśli wszystko się uda, to tak właśnie będzie wyglądało, ale politycy obu stron zgodzili się wydłużyć okres przejściowy w obawie, że nie wszystko tak łatwo pójdzie i dali sobie tym samym więcej czasu na "dogranie" wszystkich palących szczegółów wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej. Według tego, co ustalili negocjatorzy przez ten czas Wielka Brytania nie będzie miała prawa głosu w Unii Europejskiej, ale będzie mogła nadal być członkiem Jednolitego Rynku Europejskiego.
Jednak najważniejsze kwestie sporne między Unią, a Wielką Brytanią nadal nie są ustalone mimo tego, że od referendum minęły już dwa lata. Co ciekawe Instytut analityczny Economist Intelligence Unit (EIU) wciąż twierdzi, że nadal możliwe jest zawarcie stosownej umowy o wolnym handlu, jednak równocześnie przyznaje, że "istnieje bardzo realne ryzyko, iż rozmowy zostaną zerwane". Jeśli faktycznie tak się stanie, to cały handel między Wielką Brytanią, a państwami członkowskimi Unii Europejskiej będzie regulowany przez przepisy Światowej Organizacji Handlu. W takim przypadku czeka nas twardy Brexit.
Problemem w umowie o wolnym handlu jest kwestia porozumienia we wszystkich sprawach spornych, które różnią obie strony. Unia Europejska jest zdania, że tylko jeśli wszystko inne jest ustalone można przystępować do kolejnych kwestii. Tak było w przypadku Kanady, ponieważ umowa o wolnym handlu z tym krajem była negocjowana przez 7 lat. Rok przed Brexitem nie jest jeszcze ustalona paląca kwestia granicy między Irlandią, a Irlandią Północną, co zapobiegłoby powrotowi wrogich nastrojów między oboma krajami, które przez lata były nękane krwawymi zamachami terrorystycznymi. Unia Europejska twierdzi, że kontrola na granicy nie wróci tylko wtedy, gdy Irlandia Północna zostanie w unii celnej. Jednak północnoirlandzka partia DUP, która wchodzi w skład koalicji z Torysami ma poważne obawy, że doprowadziłoby to do zjednoczenia z Republiką Irlandii.
Cały czas też nie ma ostatecznej odpowiedzi na pytanie jaki status po Brexicie będą mieli w Wielkiej Brytanii imigranci z krajów członkowskich Unii Europejskiej (w tym około 900 tys. Polaków).
Premier May chce złagodzenia zasad przyznawania "settled status"
Mimo tego, że Brytyjczycy pozostają spokojni, to wiele firm z Wysp szykuje już plany na wypadek, gdyby twardy Brexit faktycznie miał zostać wprowadzony.
