W obszernym raporcie Alana Milburna poświęconym aktywizacji zawodowej młodych ludzi znalazła się reforma systemu świadczeń socjalnych.
Na 267 stronach raportu autorstwa Alana Milburna znalazły się plany dotyczące pomocy 440 tysiącom młodych ludzi w podjęciu pracy. Zaproponowano gruntowną reformę systemu świadczeń socjalnych.
Na czym miałaby polegać reforma systemu świadczeń socjalnych?
Alan Milburn, przewodniczący fundacji Social Mobility Foundation, przez ostatni rok analizował sytuację miliona osób w wieku 18–24 lat. Takich, które nie uczą się, nie pracują ani nie uczestniczą w szkoleniach (tzw. grupy NEET). Jego zdaniem reforma systemu jest najlepszym sposobem, by dać młodym ludziom szansę na znalezienie zatrudnienia.
W ramach radykalnej reformy systemu świadczeń socjalnych młodzi ludzie straciliby prawo do głównych zasiłków. Dodatku zdrowotnego w ramach systemu Universal Credit oraz dodatku z tytułu niepełnosprawności (Personal Independence Payment – PIP). Zamiast tego otrzymywaliby nowy „zasiłek dla młodzieży” (youth allowance). Byłby wypłacany w wysokości odpowiadającej standardowej stawce świadczenia Universal Credit.
Osoby, które dotychczas pobierały PIP, otrzymałyby nowy „dodatek na pokrycie dodatkowych kosztów” (additional cost allowance). Miałby on finansować codzienne wydatki związane z ich stanem zdrowia.
Dla tych, którzy ze względu na niepełnosprawność nie są w stanie podjąć żadnej pracy, przewidziano nowe świadczenie, wypłacane w wyższej wysokości.
W wywiadzie dla „The Times” Milburn stwierdził:
– Nie twierdzę, że będzie to łatwe ani bezbolesne, bo tak się nie stanie. Szczerze mówiąc, może to oznaczać, że niektórzy otrzymają na początku okresu pobierania świadczeń mniejsze wsparcie finansowe, niż otrzymywaliby w obecnym systemie. W rzeczywistości jednak w odniesieniu do młodych ludzi musimy rozstrzygnąć inny dylemat. Co powinno być priorytetem – ich długofalowe perspektywy życiowe czy jedynie bieżąca sytuacja finansowa w krótkim okresie?
Wsparcie w zakresie zatrudnienia
Andy Burnham stwierdził, że gruntowna przebudowa systemu świadczeń będzie wymagała od rządu „inwestycji w młodych ludzi już na wstępnym etapie”.
Zgodnie z planami Milburna, rozszerzone ma zostać również wsparcie w zakresie zatrudnienia.
– Musimy poszerzyć wachlarz dostępnych możliwości. Każda osoba otrzyma osobistego doradcę, który będzie ją wspierał na każdym etapie drogi. Doradca pozostanie z nią w kontakcie, dopóki nie znajdzie ona pracy. Lub nie rozpocznie praktyk zawodowych, lub nie podejmie nauki w szkole wyższej – powiedział w rozmowie z dziennikiem „The Times”.
Organizacja charytatywna Sense, działająca na rzecz osób z niepełnosprawnościami, poparła dążenia do zwiększenia szans młodych osób z niepełnosprawnościami na podjęcie pracy. Jednak przy jednoczesnym zapewnieniu ochrony tym, którzy z różnych powodów nie mogą pracować.
Harriet Edwards, dyrektor ds. wpływu społecznego, zaznaczyła jednak:
– Jesteśmy głęboko zaniepokojeni tym, że jeśli propozycje te zostaną wdrożone bez odpowiedniego finansowania specjalistycznego wsparcia w zakresie zatrudnienia – towarzyszącego zmianom w systemie świadczeń – niektórzy młodzi ludzie z niepełnosprawnościami mogą na tym stracić.


