Fot. Getty, YouTube
We wtorek wieczorem odbyła się debata kandydatów na premiera Wielkiej Brytanii. Zobacz, kto lepiej unikał odpowiedzi na niewygodne pytania, a kto trafniej atakował swojego rywala.
Wtorkowa debata kandydatów na premiera UK została nagrana przez ITV. Według opinii „The Guardian”, Jeremy Hunt miał kilka celnych ataków na rywala, wytykając Johnsonowi nieustanne uniki.
Ogólne tło debaty
Boris Johnson: Podczas debaty faworyt wyścigu o fotel premiera wydawał się być przekonany, że w kwestii Brexitu ważna jest energiczność i optymizm. Swoje własne zaangażowanie i determinację przeciwstawił „kierowniczemu” podejściu, które – zdaniem Johnsona – prezentowała dotychczas Theresa May, a które rzekomo jest także charakterystyczne dla Jeremy’ego Hunta.
Jeremy Hunt: Wypowiadał się w znanym tonie, mówiąc, że jako premier zdoła doprowadzić do Brexitu, ponieważ jest doświadczonym negocjatorem i przedsiębiorcą. Obiecał także zainwestować w „nasze wspaniałe siły zbrojne”.
Najbardziej trafione ataki na rywala
Johnson: Przez większość debaty Johnsonowi udało się obyć bez ataków na Hunta, jednak pod koniec nie powstrzymał się przed ostrą wypowiedzią, mówiąc, że „bardzo podziwia zdolność Jeremy'ego do zmiany zdania” – przypominając tym samym, że Hunt z przeciwnika Brexitu, stał się jego zwolennikiem.
Hunt: Wystosował kilka uwag celujących w Johnsona, ale jednym z najbardziej udanych był jego atak na niejasność wypowiedzi rywala na temat polityki taryfowej związanej z handlem po Brexicie: – „Nie podanie takich szczegółów jest zrozumiałe w przypadku artykułu w prasie, ale nie, jeśli jesteś premierem, a stawką jest praca ludzi”.
Strategia
Johnson: Według opinii obserwatorów z „The Guardian”, głównym celem Johnsona było przetrwanie debaty bez popełniania rażących gaf, a także zepchnięcie na bok kwestii wyprowadzenia UK z UE za wszelką cenę 31 października. Można powiedzieć, że raczej udało mu się to osiągnąć, m.in. poprzez skierowanie uwagi rozmówców na problemy związane z innymi brytyjskimi partiami. Lekką wpadką była jednak jego wzmianka o „nadchodzących wyborach” – ponieważ zasugerował w ten sposób, że jako premier mógłby dopuścić do przedterminowych wyborów, co raczej nie byłoby po myśli konserwatystów.
Hunt: Debata była dla niego okazją do wykazania słabych punktów retoryki Johnsona, czyli przede wszystkim – unikania odpowiedzi na pytania o szczegóły swoich pomysłów i wizji, a także tego, że wydaje się on zainteresowany głównie własnymi ambicjami. Hunt powiedział m.in.: – „Ponieważ Boris nigdy nie odpowiada na pytanie, absolutnie nie mamy pojęcia, jak wyglądałyby rządy premiera Borisa”.
Chwile słabości
Johnson: Faworyt wyścigu był naciskany w sprawie projektu obniżenia podatku dla osób o wysokich dochodach. Hunt – opowiadając się za cięciami podatkowym dla przedsiębiorstw – powiedział, że propozycje Johnsona nie pomagają zmienić wizerunku konserwatystów jako „partii bogatych” i stwierdził, że wszelkie obniżki podatkowe powinny dotyczyć osób o niższych dochodach. Wypowiedź Hunta zirytowała Johnsona do tego stopnia, że ten zaczął nawet publicznie ubolewać nad tym, że musiał wziąć udział w debacie.
Hunt: Z kolei Hunt wziął na siebie ryzykowne zadanie obrony ambasadora UK w USA (którego krytyczne uwagi w stosunku do prezydenta Trumpa wyciekły niedawno do opinii publicznej). Hunt sugerował, że jako premier pozostawiłby ambasadora na kolejną kadencję. Wcześniej kandydat na premiera określił język, w jakim Donald Trump wypowiada się o czołowych brytyjskich politykach – w tym o premier May – jako „pozbawiony szacunku i niewłaściwy”.
Pytania pozostawione bez odpowiedzi
Johnson: Boris Johnson nie chciał odpowiedzieć na pytanie Hunta, czy jeśli nie udałoby mu się doprowadzić do Brexitu 31 października, to podałby się do dymisji.
Hunt: Z kolei Jeremy Hunt unikał odpowiedzi na pytanie Johnsona o ostateczny termin Brexitu.
Pytań bez odpowiedzi było więcej, jednak powyższe przypadki uznaliśmy za najbardziej znamienne.
