W Anglii, podobnie jak w Polsce, pozew rozwodowy można wnieść tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy nastąpił trwały rozkład pożycia małżeńskiego. Ponadto, orzeczenie rozwodu jest możliwe, jeżeli od daty zawarcia związku małżeńskiego, upłynął co najmniej rok. Pierwszym krokiem do rozwodu jest złożenie prostego formularza do sądu.
W Wielkiej Brytanii rozwód nie jest skomplikowanym procesem. Jeśli jedno z małżonków ma miejsce stałego zamieszkania na Wyspach lub przebywa tu co najmniej rok przed datą złożenia pozwu, wszystko można załatwić w GB. Nie ma też znaczenia, gdzie zawarto małżeństwo oraz jakie małżonkowie mają obywatelstwo. Wystarczy złożyć wniosek o rozwód. Nie jest to skomplikowane. Ważne jest jednak, i o tym nie można zapomnieć, aby od zawarcia małżeństwa minął co najmniej rok.
– Na początek wypełniamy formularz D8 (petition of divorce). Można go znaleźć na stronie internetowej sądu (HM Court Service), w niektórych sklepach papierniczych, ale także skorzystać z pomocy prawnika, który pomoże prawidłowo wpisać w formularzu wszystkie potrzebne informacje – mówi Adwokat Anna Matelska z kancelarii AM INTERNATIONAL SOLICITORS.
Dokument musi być w trzech egzemplarzach: dla sądu, dla pozywającego i dla współmałżonka. – Podstawą do uzyskania rozwodu jest trwały rozkład pożycia małżeńskiego – przypomina prawniczka i wyjaśnia, jakie informacje muszą się znaleźć w formularzu. – Przede wszystkim trzeba wyjaśnić, dlaczego ubiegamy się o rozwód – informuje Anna Matelska.
Jeśli małżonkowie mają dzieci poniżej 16 roku życia (lub między 16 a 18 rokiem życia, ale kontynuujące naukę w pełnym wymiarze), sprawa biurokracji troszkę się poszerza, bowiem dodatkowo należy wypełnić formularz D8A, dotyczący ustalenia spraw związanych z opieką nad nimi. Jeśli dzieci mieszkają w GB ponad pół roku, wszystkie sprawy ich dotyczące także można załatwić w angielskim sądzie – nie ma potrzeby regulowania tego w Polsce.
Polecane: Twoje dziecko nie ma jeszcze brytyjskiego obywatelstwa? Złóż dokumenty jak najszybciej!
– W drugim wniosku należy w określić m.in., z kim będą mieszkać, gdzie pobierają naukę i jakie rodzice mają plany odnośnie wizyt czy kontaktów z dziećmi – wyjaśnia prawnik Anna Matelska. Dodaje, że aby dostać rozwód przed angielskim sądem, trzeba udowodnić, z jakich przyczyn nastąpił rozpad małżeństwa. – Mogą być one różne. Przykładowo: zdrada, porzucenie na okres co najmniej dwóch lat, co najmniej dwuletnia separacja i zgoda obu stron na rozwód lub porzucenie na pięć lat, gdzie już zgoda drugiej strony nie jest wymagana, czy kolejny powód: nieracjonalne zachowanie małżonka – wyjaśnia prawniczka.
Jeśli jednak para żyła razem przez więcej niż 6 miesięcy od czasu zdrady czy niewłaściwego zachowania się małżonka, wówczas takie powody nie zostaną zaakceptowane przez sąd. Podobnie jest z okresem separacji. Sąd go nie uzna, jeśli małżonkowie mieszkali razem przez okres 6 ostatnich miesięcy.
Wypełniony i gotowy pozew należy zanieść do lokalnego sadu zajmującego się rozwodami (divorce county court) lub do Principal Registry of the Family Division w Londynie. Po zrobieniu tego, dokument zostaje wysłany do wszystkich osób dorosłych w nim wymienionych, chodzi m.in. o osobę, z którą współmałżonek nas zdradził. Ruszy proces rozwodowy. Sędzia może poprosić o kolejne wyjaśnienia, zależnie od powodu rozwodu, czy też o uzupełnienie informacji odnośnie sytuacji dzieci. Większość tych spraw odbywa się korespondencyjnie, ale może zdarzyć się, że oboje małżonkowie będą musieli stawić się w sądzie.
– Tu przyda się wsparcie prawnika, ale porady prawnej warto zasięgnąć także na wcześniejszym etapie, zwłaszcza, gdy nie jest się pewnym, że są podstawy do rozwodu lub jeśli jedna ze stron nie godzi się na rozstanie, czy też są problemy z podziałem majątku albo opieką nad dziećmi – radzi Anna Matelska z kancelarii AM INTERNATIONAL SOLICITORS.
Proces rozwodowy w Wielkiej Brytanii nie trwa długo. Zwykle około 6 miesięcy, ale przy podziale majątku może się przedłużyć. Po spełnieniu wszystkich formalności i zebraniu informacji sąd wydaje zwykle wstępne orzeczenie o rozwodzie. Ponad 6 tygodni później można ubiegać się już o prawomocne postanowienie, którego nie trzeba uznawać w Polsce, ze względu na umowy międzynarodowe zawarte między oboma krajami.
Przeczytaj koniecznie: Przewóz nielegalnych imigrantów i jego konsekwencje
