Z najnowszego badania wynika, że pracownicy w Holandii przechodzą na emeryturę 2,5 roku później niż jeszcze pięć lat temu.
Jak wynika z badania przeprowadzonego przez Krajowy Instytut Zdrowia Publicznego i Środowiska (RIVM), pracownicy w Holandii coraz później przechodzą na emeryturę. Na rynku pracy pozostają średnio o 2,5 roku dłużej niż jeszcze w 2010 roku.
Starzejąca się populacja Holandii
Ze względu na wzrost populacji w Holandii, która wynika głównie z imigracji, a nie z przyrostu naturalnego, w nadchodzących latach może pojawić się konieczność dłuższej aktywności zawodowej. Natomiast spadająca liczba urodzeń może wywołać drugą falę starzenia się społeczeństwa.
– To natychmiast wpłynie na sposób, w jaki będziemy nadal finansować nasze państwo opiekuńcze. Początkowo zakładaliśmy, że wkrótce na 100 osób będą przypadać 3 osoby pracujące. Ale prawdopodobnie będzie to 2,5 – wyjaśnia dyrektor Netspar Casper van Ewijk.
Dane instytutu demograficznego Nidi i think tanku emerytalnego Netspar prognozują spadek populacji Holandii z ponad 18 milionów obecnie do poniżej 10 milionów do końca stulecia, jeśli model urodzeń się utrzyma.
Tak naprawdę liczba urodzeń w Holandii spada od 2010 roku. Badacz Nidi Harry van Dalen powiedział De Telegraaf:
– W wielu rodzinach kobiety nadal mają wiele obowiązków opiekuńczych. Ale jeśli chcą również pracować, często prowadzi to do mniejszej liczby dzieci lub ich braku. Na obecną liczbę dzieci silnie wpływają zmiany społeczne. Takie jak napięty rynek nieruchomości i niepewna sytuacja młodych dorosłych na rynku pracy.
Pracownicy w Holandii coraz później przechodzą na emeryturę
Od 2010 roku RIVM bada pracowników w wieku 55 lat i starszych. Stwierdził, że starsi mieszkańcy Holandii kontynuowali pracę średnio przez 8,5 roku. Badania przeprowadzone w 2019 roku z udziałem osób z tej samej grupy wiekowej przewidują, że ci pracownicy będą kontynuować pracę przez 11 lat. Czyli dodatkowe 2,5 roku w porównaniu z 2010 rokiem.
Według instytutu zdrowia „pracują oni te dodatkowe 2,5 roku w dobrym zdrowiu i z dobrą zdolnością do pracy”. Przy czym zdolność do pracy odnosi się do ich fizycznej i psychicznej zdolności do kontynuowania pracy.
