Zmiany wprowadzane przez DWP w związku z reformą systemu opieki socjalnej w UK powoduje chaos i dezorientację. Wiele osób nie wie, czy świadczenie PIP przyznawane ze względu na zły stan zdrowia, które dotąd im przysługiwało, jest ciągle na liście chorób zatwierdzonych przez DWP. Dlatego warto wiedzieć, w przypadku jakich chorób przysługuje wsparcie i komu należy się maksymalny okres świadczenia PIP.
PIP jest przyznawany na różny czas (przewodnik po PIP). Głównie w zależności od rodzaju schorzenia i jego wpływu na codzienne życie. Najkrótszy okres wynosi dziewięć miesięcy. Natomiast maksymalny okres świadczenia PIP to tak zwane przyznanie ciągłe z „lekką kontrolą” co dziesięć lat. To rozwiązanie stosowane jest w przypadku osób, których potrzeby są wyjątkowo stabilne lub gdy choroba ma charakter przewlekły i nie rokuje poprawy. Wręcz przeciwnie – może się pogarszać.
Maksymalny okres świadczenia PIP a decyzje DWP
Według danych DWP najczęściej maksymalny okres świadczenia PIP przyznawany jest osobom cierpiącym na choroby wzroku. Aż 65 procent wnioskodawców w tej grupie otrzymuje wsparcie na pięć lat lub dłużej.
Podobnie wygląda sytuacja w przypadku schorzeń neurologicznych, takich jak padaczka, stwardnienie rozsiane czy dystrofia mięśniowa. Ponad połowa świadczeniobiorców może liczyć na dłuższy okres przyznania.
Również osoby z chorobami układu mięśniowo-szkieletowego, zarówno ogólnymi, jak i regionalnymi, należą do grupy, której najczęściej przyznaje się maksymalny okres świadczenia PIP. W większości przypadków ich stan zdrowia wiąże się z trwałymi ograniczeniami w codziennym funkcjonowaniu.
Warto zaznaczyć, że także choroby układu oddechowego oraz schorzenia autoimmunologiczne, w tym choroby tkanki łącznej, mogą prowadzić do otrzymania maksymalnego okresu świadczenia PIP. W tych przypadkach znaczący odsetek osób korzysta z wydłużonego wsparcia, ponieważ ich stan zdrowia nie ulega poprawie.
Dlaczego maksymalny okres świadczenia ze względu na zły stan zdrowia jest tak ważny?
Przyznanie maksymalnego okresu świadczenia PIP daje poczucie stabilności i bezpieczeństwa finansowego osobom, które zmagają się z ciężkimi, przewlekłymi chorobami. Ogranicza to konieczność częstych kontroli i ponownego udowadniania swojej niepełnosprawności. DWP przewiduje jedynie tzw. „lekką kontrolę”.
/ fot. Shutterstock
Zazwyczaj prowadzi ją w formie dokumentacyjnej. Dlatego nie ma konieczności osobistych spotkań czy badań. Dzięki temu osoby z najcięższymi problemami zdrowotnymi mogą skupić się na codziennym życiu i leczeniu. Nie muszą żyć w ciągłym stresie związanym z procedurami administracyjnymi.
Przyszłość systemu i reformy w DWP
Reforma systemu socjalnego w Wielkiej Brytanii ma dostosować wsparcie do rzeczywistych potrzeb osób niepełnosprawnych. Choć zmiany mogą powodować niepewność, jasno wynika z danych, że maksymalny okres świadczenia PIP nadal będzie przysługiwał osobom z chorobami przewlekłymi. Czyli takimi, które znacząco ograniczają zdolność do samodzielnego funkcjonowania.
Największe szanse na jego uzyskanie mają pacjenci z chorobami wzroku, neurologicznymi, mięśniowo-szkieletowymi, oddechowymi i autoimmunologicznymi. To właśnie te grupy znajdują się w centrum uwagi DWP, ponieważ ich potrzeby nie zmieniają się z czasem. Natomiast w wielu przypadkach chorzy wymagają coraz większego wsparcia.
