Główny negocjator ds. Brexitu z ramienia UE, Michel Barnier na konferencji prasowej w piątek przedstawił swój „werdykt” odnośnie planu Wielkiej Brytanii w sprawie przyszłych relacji z UE po opuszczeniu Wspólnoty.
Michel Barnier powiedział podczas dzisiejszej konferencji, że jego odpowiedź na propozycje rządu Theresy May na temat przyszłych relacji z unią po Brexicie, które zostały zawarte w białej księdze, jest tak naprawdę odpowiedzią 27 państw Unii Europejskiej.
Theresa May w Belfaście: Nigdzie indziej praktyczne rozwiązania ws. Brexitu nie są tak potrzebne jak w Irlandii Północnej
Przyznał on, że z zadowoleniem przyjął kilka punktów przedstawionych w planie, który został przygotowany przez brytyjskich ministrów w Chequers, jednak niepokoi go, czy są one zgodne z integralnością jednolitego rynku UE.
Barnier oświadczył, że część propozycji otwiera drogę do konstruktywnej dyskusji, m.in.:
– „propozycja dotycząca umowy ws. wolnego handlu, która jest w centrum naszych wspólnych przyszłych relacji”;
– "zobowiązanie dotyczące wyrównanych szans, szczególnie w sprawie pomocy publicznej, zatrudnienia oraz środowiska";
– "szerokie ujednolicenie absolutnej potrzeby współpracy w sprawie bezpieczeństwa wewnętrznego i zewnętrznego";
– "gwarancji, które muszą zostać zapewnione w celu ochrony podstawowych praw oraz identyfikacji roli, którą będzie pełnić Europejski Trybunał Sprawiedliwości".
Barnier podkreślił „nie możemy marnować czasu” w temacie granicy Irlandii Północnej. „Jesteśmy otwarci na jakiekolwiek rozwiązania, dopóki będą one możliwe do wypracowania i funkcjonalne w kontekście umowy wyjścia”.
Ponadto poinformował, że zgodnie z opinią Rady Europejskiej konieczne jest przygotowanie się na każdy scenariusz związany z wynikiem negocjacji w sprawie Brexitu i że Rada poprosiła każde z państw UE o dołożenie wszelkich starań, aby były one przygotowane już w następnych miesiącach.
„Brexit nie może i nie będzie usprawiedliwiał nadprogramowej biurokracji” – dodał Barnier i podkreślił, że Unia Europejska będzie musiała jeszcze sprawdzić, czy propozycja przedstawiona przez stronę brytyjską jest zgodna z zasadami integralności jednolitego rynku, unii celnej i prawa swobodnego przepływu osób.