Informacja dotycząca choroby nowotworowej króla Karola III poruszyła społeczeństwo nie tylko w Wielkiej Brytanii, ale i na całym świecie. Niektórych jednak Wyspiarzy mocno dotknęło to, że król mógł rozpocząć leczenie w ciągu zaledwie dwóch tygodni od postawienia pierwszej diagnozy. A na taki komfort nie mogą liczyć tysiące mieszkańców UK.
Choroba Karola III to powód do refleksji
Choroba króla Karola III – zdiagnozowany nowotwór, choć nie wiadomo, jaki dokładnie, uzasadnienie wzbudza empatię. Ale u wielu Wyspiarzy informacje o rozpoczętym przez króla leczeniu budzą także żal i rozgoryczenie. Okazuje się bowiem, że Karol III został poddany leczeniu już w ciągu dwóch tygodni od momentu postawienia pierwszej diagnozy. A na tak szybkie udzielenie pomocy mogą liczyć w Wielkiej Brytanii tylko szczęściarze albo ludzie z rakiem w najgorszym stadium.
Zobacz także: W UK można by uniknąć 33 tysięcy nadmiarowych zachorowań na raka
Pacjenci ze zdiagnozowanym nowotworem w UK muszą akceptować fakt, że przez wydłużającą się listę osób oczekujących na leczenie w ramach NHS, częste strajki lekarzy i chroniczny brak personelu, mają coraz mniejsze szanse na szybkie podjęcie leczenia. A tym samym na pełne pokonanie choroby. – „Naprawdę chciałabym, żeby każda osoba, u której zdiagnozowano raka, mogła natychmiast i bez opóźnień rozpocząć leczenie” – napisała na portalu X jedna z internautek. A inny internauta wtórował jej, pisząc: „Podziały w tym kraju są ogromne. Moja mama jest w trakcie leczenia raka i musi się zgodzić na wiele opóźnień. Co moim zdaniem, bez wątpienia, skróci życie jej i innych osób płynących na tej samej łodzi”.
Pacjenci w UK są rozgoryczeni
Po informacji, jak król Karol szybko został poddany pierwszej sesji leczenia, w sieci pojawiły się relacje wielu ludzi, którzy, jako zwykli śmiertelnicy, nie mieli tyle szczęścia. Pewien Brytyjczyk czekał na przykład siedem miesięcy na rozpoczęcie leczenia raka od czasu wizyty u lekarza pierwszego kontaktu w marcu 2022 r. Według mężczyzny kilka miesięcy zwłoki doprowadziły do rozpoznania u niego raka gardła w ostatnim, czwartym stadium. Brytyjczyk musiał zatem zostać poddany całkowitej laryngektomii, a także agresywnej radioterapii i chemioterapii. A lekarze zwlekali z z wysłaniem Brytyjczyka na leczenie pomimo tego, że jego brat zmarł na raka gardła dwa lata wcześniej.
– Lekarz rodzinny podejrzewał u mnie ostre zapalenie krtani i powiedział, że skieruje mnie do specjalisty w szpitalu. Minęło kilka tygodni i zacząłem się naprawdę niepokoić, więc zadzwoniłem do szpitala, gdzie powiedziano mi, że jestem na liście oczekujących i powinienem ponownie zgłosić się do lekarza rodzinnego i poprosić o przyspieszenie mojej sprawy, ponieważ jest to pilne. Zrobiłem to, ale lekarz pierwszego kontaktu, do którego się udałem, powiedział, że nie może tego zrobić, ponieważ nie jestem pilnym przypadkiem – opowiedział w mediach Warwick Smith.
I dodał: – Specjalista stwierdził, że jest coś podejrzanego i skierował mnie na biopsję. Powiedział też, że lekarz powinien był mnie skierować na dwutygodniową szybką ścieżkę leczenia raka. Prawie spadł z krzesła, kiedy powiedziałem mu, że dwukrotnie prosiłem lekarza rodzinnego o szybką procedurę, ale odmówiono mi. Potem otrzymałem wyniki biopsji. Ta wykazała, że rak jest w czwartym stadium. Powiedziano mi, że bez operacji zmieniającej życie mam sześć miesięcy życia.
