Większość z nas jest dosyć mocno osadzona w realiach mediów społecznościowych, co może nam dawać złudne poczucie, że stanowimy część większej grupy i że mamy rozległe kontakty towarzyskie. Ale psycholog z Birmingham wskazuje na 12 subtelnych sygnałów, które mogą wskazywać na to, że tak naprawdę czujemy się bardzo samotni. 

Jakie sygnały wskazują, że możemy być samotni?

No właśnie, jak w dzisiejszych czasach, w których wszyscy otoczeni jesteśmy przez „znajomych” w mediach społecznościowych, zdefiniować samotność? Psycholog Dr Lalitaa Suglani z Birmingham ujawniła na łamach Instagrama 12 sygnałów, które powinny nam dać w tym względzie wiele do myślenia. Oto one:

1. Poczucie oddalenia od bliskich.

2. Ciągłe uczucie zmęczenia/wyczerpania.

3. Poczucie braku „celu” w życiu.

4. Zwyczaj brania bardzo długich i gorących pryszniców.

5. Uzależnienie od oglądania seriali na platformach streamingowych – robienie sobie tzw. maratonów, czyli oglądanie seriali po kilka odcinków z rzędu lub nawet całego sezonu naraz.

6. Brak motywacji do kreatywnego/skutecznego działania i poczucie braku produktywności.

7. Dedykowanie dużej ilości czasu na przeglądanie „nowości” w mediach społecznościowych.

8. Poczucie, że wszystko, co mamy do zrobienia, sprawia nam duży wysiłek.

9. Ciągłe uczucie niepokoju.

10. Posiadanie negatywnego obrazu siebie i częste wątpienie we własne możliwości.

11. Przeżywanie częstych „humorów” i poczucie wycofania.

12. Występowanie zakłóceń we wzorcach snu lub nawykach żywieniowych.

Samotność okiem ekspertów

Według Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego samotność to „afektywny i poznawczy dyskomfort lub niepokój związany z byciem lub postrzeganiem siebie jako samotnego lub w inny sposób osamotnionego”. Natomiast psycholog Lalitay Suglani z Birmingham definiuje samotność jako „stan bycia samemu i smutku z tego powodu”. Według ekspertki nie każdy fakt „bycia samemu” oznacza samotność, ponieważ są ludzie albo takie momenty w życiu każdego z nas, gdy chcemy być tylko ze sobą i jest nam z tym dobrze. – Możesz być sam i cieszyć się każdą minutą [swojej samotności]. Ale od czasu do czasu większość z nas doświadcza samotności – precyzuje ekspert cytowana m.in. przez „Daily Mail”. 

Samotność to stan przewlekły

Trzeba jednak pamiętać o tym, że samotność to stan przewlekły – nie każdy z wyżej wymienionych sygnałów oznacza, że cierpimy na brak przyjaciół lub znajomych. W różnych okresach naszego życia mamy pełne prawo do tego, żeby więcej spać, dłużej i częściej oglądać taśmowo seriale, brać długie, gorące prysznice czy nawet często przeglądać „nowości” na Facebooku lub w innych mediach społecznościowych. 

Niedawno na przykład naukowcy ustalili, że zimą potrzebujemy więcej snu niż latem i że właśnie to jest główną przyczyną naszej senności o tej porze roku. Według najnowszych badań zimą mamy głębszy sen REM (który jest powiązany z zegarem dobowym) niż latem i możemy tak naprawdę potrzebować dostosowania swojego rytmu dnia do pory roku. Jeśli zimą mamy trudności z opuszczeniem rano swoich łóżek, a wieczorami szybciej kładziemy się spać, szyderstwa z „leniwych” okazują się nie na miejscu. Badania przeprowadzone przez zespół naukowców pod kierownictwem Aileen Seidler z Charite Medical University w Berlinie pokazały, że mimo iż ludzie nie hibernują jak niektóre zwierzęta, to i tak mogą potrzebować więcej snu podczas zimowych miesięcy.

Więcej snu w zimie

Analiza przeprowadzona na osobach poddawanych badaniom snu wykazała, że ​​ludzie mają głębszy sen REM (szybki ruch gałek ocznych) zimą. Chociaż całkowity czas snu wydawał się być o około godzinę dłuższy zimą niż latem, wynik ten nie został uznany za istotny statystycznie. Jednak sen REM – o którym wiadomo, że jest bezpośrednio powiązany z zegarem dobowym, na który wpływa zmieniające się światło – był o 30 minut dłuższy zimą niż latem. Badania sugerują, że nawet u osób mieszkających w miastach i doświadczających zaburzeń snu, ludzie doświadczają dłuższego snu REM zimą i mniej głębokiego snu jesienią. Naukowcy twierdzą, że, jeśli wyniki badania można byłoby powtórzyć u osób, które nie mają problemów ze snem, byłby to pierwszy dowód na potrzebę dostosowania nawyków związanych ze snem do pory roku – być może poprzez wcześniejsze chodzenie spać w ciemniejszych i zimniejszych miesiącach.

Zimą powinniśmy później chodzić do pracy?

Dr Dieter Kunz będący jednym z autorów badania pracujący w Clinic for Sleep & Chronomedicine w szpitalu St Hedwig w Niemczech, powiedział: – Sezonowość jest wszechobecna u każdej żywej istoty na tej planecie. Chociaż zimą nadal działamy bez zmian, fizjologia człowieka jest obniżona, z uczuciem braku siły w lutym lub marcu. Ogólnie rzecz biorąc, społeczeństwa muszą dostosować nawyki związane ze snem, w tym jego długość i czas, do pory roku lub dostosować harmonogramy szkolne i robocze do sezonowych potrzeb związanych ze snem.

Dostosowanie rytmu naszego dnia do długości snu zimą mogłoby sprawić, że do pracy wstawalibyśmy dużo później niż zazwyczaj. Gdy jesteśmy zmuszeni wstawać jeszcze przed wschodem słońca, uczucie dyskomfortu jest bardzo dotkliwe, a naukowcy twierdzą, że nie jest to wcale bezpodstawne, a tak naprawdę jest głęboko zakorzenione w naszej naturze. Jeśli zatem zależy nam na zachowaniu zdrowia, życie zgodnie z naturą, a przynajmniej lepsze dostosowanie się do niej, jest właściwym kierunkiem i wpływa pozytywnie na nasze samopoczucie.
 

Zajrzyj także na naszą główną stronę: PolishExpress.co.uk – będzie nam miło!

Artykuły polecane przez PolishExpress.co.uk:

Sąd przyznał kobiecie £19 000. Została bez swojej zgody przytulona przez kolegę z pracy na przyjęciu bożonarodzeniowym

Ile trzeba zarabiać w PL po powrocie z UK, aby móc żyć na „normalnym” poziomie?

Rodzice pobierający Universal Credit mają otrzymać większą pomoc na dziecko