Rozwiązanie problemu niedoboru siły roboczej w Holandii leży w rękach rządu, a imigracja i zachęcanie osób pracujących w niepełnym wymiarze godzin do dłuższej pracy nie są rozwiązaniem na dłuższą metę.
Jak wynika z analiz przeprowadzonych przez Centraal Planbureau (CPB) zwiększenie podaży pracowników, które już samo w sobie jest trudne, nie rozwiąże wszystkich problemów holenderskiego rynku pracy. Według danych krajowej agencji statystycznej CBS, na holenderskim rynku pracy przypada obecnie 114 wakatów na 100 osób bez pracy. Z kolei całkowita liczba oficjalnych bezrobotnych spadła na koniec ubiegłego roku do 360 000. To powoduje, że stopa bezrobocia wynosi około 3,5%, co oznacza minimalny spadek w porównaniu z rokiem ubiegłym, jak podajemy za portalem „Dutch News”.
Chociaż oczekuje się, że wyższe płace, lepsze warunki pracy i wzrost produktywności złagodzą problem w nadchodzących latach, zmiany te będą powolne i stopniowe. Sytuacja nie poprawi się od razu. Jak wynika z raportu przygotowanego przez CPB wdrożenie polityk, mających na celu utworzenie dodatkowej podaży pracy, może odgrywać jedynie ograniczoną rolę.
Problemy rynku pracy w Holandii
[sc name=”seealso” promowanypost=”1″ ][/sc]
– Prawdziwe rozwiązanie niedoborów siły roboczej leży po stronie popytu i na nią wpływ ma sam rząd – komentuje dyrektor CPB Pieter Hasekamp, jak cytujemy za „Dutch News”.
Chociaż liczba przepracowanych godzin może jeszcze wzrosnąć, kultura pracy w niepełnym wymiarze godzin jest w Holandii głęboko zakorzeniona, jak wynik z ustaleń Centraal Planbureau. Ogółem 73% populacji w wieku od 15 do 75 lat pracuje w jakiejś formie. Z wyliczeń CBS wynika, że poza osobami bez pracy, kolejne 525 tys. osób pracujących w niepełnym wymiarze czasu pracy chciałoby pracować więcej godzin.
Migracja może tymczasowo załagodzić problem
[sc name=”seealso” promowanypost=”2″ ][/sc]
Migracja może również tymczasowo zmniejszyć niedobory siły roboczej w niektórych sektorach, ale w dłuższej perspektywie większa podaż pracy powoduje większą aktywność gospodarczą. W rezultacie popyt na pracę w naturalny sposób rośnie wraz z nią.
CPB utrzymuje, że prawdziwe rozwiązanie będzie musiało nadejść po stronie popytowej, poprzez podjęcie stanowczych decyzji i ograniczenie wydatków rządowych. Rząd może także poprawić warunki pracy, w tym płace, w określonych sektorach, tak aby praca w określonych zawodach stała się atrakcyjniejsza.