Theresa May w myśl rzymskiej maksymy "dziel i rządź" chcą negocjować osobno z Angelą Merkel i Emmanuelem Macronem przyszłe umowy handlowe, a nie z Unią, jako całością. Bruksela jednak nie ma inne plany…
Londyński rząd jest wyraźnie sfrustrowany obecną sytuacją w negocjacjach dotyczących wymiany handlowej z innymi krajami po dokonaniu Brexitu. Na tę chwilę wydaje się, że opuszczenie wspólnego unijnego rynku jest w zasadzie nieuniknione. Stronie brytyjskiej zależy na jak najszybszym wypracowaniu nowych umów handlowych, które napędzałyby gospodarkę.
Unia na takie podejście nie może się zgodzić – jej negocjatorzy wielokrotnie podkreślali, że najpierw trzeba załatwić kwestie związanie z "Brexit bill", ustalić w jaki sposób należy uregulować dotychczasowe zobowiązania wobec całej Wspólnoty i dojść do porządku ze wspólną legislacją oraz prawami unijnych imigrantów, a dopiero później zabrać się z handel.
Theresa May wpadła więc na pomysł rozpoczęcia bezpośrednich rozmów z liderami najpotężniejszych europejskich gospodarek, Angelą Merkel i Emmanuelem Macronem. Pani premier ma nadzieję, że jej podejście do ekonomicznych aspektów Brexitu spotka się ze zrozumieniem. Minister ds. Brexitu David Davis nawołuje do większej "elastyczności i wyobraźni", ale Rada Europejska raczej nie nagnie się do żądań zgłaszanych na Downing Street 10.
Unia sprawia sprawę jasno – po prostu nie ma na to najmniejszych szans. Od samego początku planowano negocjacje z całą Wspólnotą, a nie z poszczególnymi jej członkami.
"Aby nie podważyć pozycji Unii nie będzie żadnych oddzielnych negocjacji między poszczególnymi państwami członkowskimi, a Zjednoczonym Królestwem w sprawach dotyczących jego wycofania się z Unii". Temu stanowisku wtóruje rząd francuski, który zapewnił, iż "w pełni popiera zarówno w istocie, jak i metodzie, mandat negocjacyjny Michela Barniera", a sugestie jakoby osobne rozmowy z Macronem były możliwe "oparte są na absolutnie niczym i nie mają nic wspólnego z rzeczywistością."