21-letnia Brytyjka rozwścieczyła mieszkańców Wysp. Kobieta je „z nudów”, waży ponad 200 kilogramów – przez co jest niezdolna do pracy – i… dostaje od państwa blisko 19 tysięcy funtów zasiłków rocznie! To więcej, niż wynosi pensja pielęgniarki lub wykwalifikowanego nauczyciela – zauważają brytyjskie media.
Rochelle Coulson z New Milton utrzymuje, że przez swoją chorobę – spowodowany otyłością bezdech senny – nie może pracować. Przymuje więc różne świadczenia i zasiłki w łącznej wysokości 18 712 funtów rocznie.
By uwiarygodnić swoje tłumaczenie, 21-latka opowiada swoją historię. Okazuje się bowiem, że Rochelle wielokrotnie zdarzało się zasypiać w czasie pracy, przez co szybko pozbywali się kolejni pracodawcy. Kobieta jadła więc „z nudów”, przez co w ciągu czterech lat przytyła ponad 80 kilogramów. „Wpadłam w depresję. Jedzenie było metodą radzenia sobie z chorobą” – tłumaczy na łamach brytyjskich mediów. Przyznaje, że lekarze długo walczyli z nią o jej wagę – przekonywali, by schudła, bo dzięki temu pozbyłaby się przypadłości uniemożliwiającej pracę i znów byłaby samodzielna, także finansowo. Kobieta miała jednak odmawiać podjęcia diety, bo „potrzebowałaby pomocy wykwalifikowanego eksperta ds. żywienia, który ułożyłby dla niej dietę i pilnował, by jej przestrzegała”. Odrzuciła też propozycję darmowego udziału w zajęciach na siłowni, ponieważ „chodzenie było dla niej zbyt bolesne”.
To jednak nie koniec: Rochelle powinna korzystać ze specjalnej maszyny, która uregulowałaby jej sen. Nie robi tego jednak, bo – jak twierdzi – musiałaby przez to chodzić na kontrolne badania do szpitala, a transport stanowi dla niej problem, bowiem zasypia w autobusie. „Nie mogę tam jeździć ze względu na stan zdrowia” – wyjaśnia 21-latka.
Kobieta żyje więc z otrzymywanych świadczeń. Na jej przychód – przekraczający roczny dochód niejednej zatrudnionej na pełnym etacie osoby – składają się: Personal Independence Payment (dla przewlekle chorych), Employment and Support Benefit i dodatek mieszkaniowy.