41-letni mieszkaniec Northumberland popełnił samobójstwo po tym, jak obniżono mu zasiłek do 37 funtów. Mężczyzna bał się, że grozi mu bezdomność z tak niskim świadczeniem.
Andrew Halliday podjął decyzję o samobójstwie po tym, jak dowiedział się, że obniżono mu zasiłek do zaledwie 37 funtów. W czasie śledztwa ustalono, że mężczyzna od wielu lat zmagał się z problemami psychicznymi.
Obniżka zasiłku doprowadziła do samobójstwa świadczeniobiorcy
Początkowo problemy ze zdrowiem psychicznym doprowadziły 41-latka do rezygnacji z pracy w branży telekomunikacyjnej. Mężczyzna będąc jednak na zasiłku szukał zatrudnienia i aplikował o pracę. Nawet uczestniczył w rozmowie kwalifikacyjnej kilka tygodni przed śmiercią.
W czasie śledztwa ustalono także, że Andrew Halliday mówił pracownikom NHS i DWP, jak obniżka zasiłku do 37 funtów sprawiła, że bał się bezdomności. W trakcie śledztwa wysłuchano dowodów z raportu sporządzonego przez Julie Inkster z Ministerstwa ds. Pracy i Emerytur. Jak również opinii medycznych, w tym od psychiatry – dr Barbary Salas Revuelty – która badała pana Hallidaya na kilka dni przed jego śmiercią.
Julie Inkster, stwierdziła w raporcie „że zmarły wspomniał, iż jedną z przyczyn pogorszenia się jego stanu zdrowia psychicznego była obniżka zasiłku Universal Credit”.
Andrew Halliday wielokrotnie próbował dociec, dlaczego jego zasiłek za styczeń wyniósł zaledwie 37 funtów. Podczas śledztwa ustalono, że powiedziano mu, iż wynikało to z faktu, że otrzymał zaległe wynagrodzenie od poprzedniego pracodawcy. Okazało się jednak, że zaległe wynagrodzenie otrzymał parę miesięcy wcześniej niż sądzono. Ponadto wydał je tak naprawdę na spłatę długu.
Odczytując raport, asystent koronera, Paul Dunn powiedział:
– Pan Halliday ponownie zadzwonił na infolinię Universal Credit, aby zapytać o wypłatę za styczeń 2025 roku. Powiedział, że nie ma już pieniędzy na czynsz ani rachunki i nie może uzyskać wsparcia od councilu, przez co grozi mu bezdomność.
W raporcie cytowano Andrew Hallidaya, który powiedział do konsultanta telefonicznego: „Czy mogę liczyć na jakieś wsparcie, czy w końcu sam się zabiję?”. Konsultant następnie poprosił o wezwanie karetki pogotowia pod adres 41-latka. Mężczyzna trafił do szpitala. Jego stan jednak nie uległ poprawie i wkrótce po tym popełnił samobójstwo. Śledztwo wykazało także, że nie doszło do zaniedbań w systemie dotyczącym świadczeń.
Gdzie osoby mające myśli samobójcze mogą uzyskać pomoc?
Osoby, które poszukują wsparcia psychicznego i potrzebują fachowej rozmowy, mogą skorzystać z infolinii lub grup wsparcia. Wiele z nich czynnych jest całą dobę, siedem dni w tygodniu.
Na stronie internetowej NHS Choices znajduje się lista poniższych infolinii i sieci wsparcia.
- Samaritans (116 123 w Wielkiej Brytanii i Irlandii) oferuje całodobową pomoc przez cały rok. Jeśli wolisz opisać swoje samopoczucie lub obawiasz się, że ktoś Cię podsłucha podczas rozmowy telefonicznej, możesz wysłać e-mail do Samaritans na adres [email protected].
- Childline (0800 1111) oferuje infolinię dla dzieci i młodzieży w Wielkiej Brytanii. Połączenia są bezpłatne, a numer nie pojawi się na rachunku telefonicznym.
- PAPYRUS (0800 068 41 41) to organizacja wolontariacka wspierająca nastolatków i młodych dorosłych z myślami samobójczymi.
- Mind (0300 123 3393) to organizacja charytatywna z siedzibą w Anglii, która oferuje porady i wsparcie dla każdego, kto zmaga się z problemami ze zdrowiem psychicznym. Prowadzi kampanię na rzecz poprawy jakości usług, podnoszenia świadomości i promowania zrozumienia.
- Students Against Depression to strona internetowa dla studentów cierpiących na depresję, mających obniżony nastrój lub myśli samobójcze.
- Bullying UK to strona internetowa dla dzieci i dorosłych dotkniętych nękaniem.
- U Care Share to organizacja charytatywna zajmująca się zapobieganiem samobójstwom i wsparciem po ich popełnieniu. Aby uzyskać bezpłatne, poufne wsparcie tekstowe, wyślij SMS o treści IUCS pod numer 85258.
- James’ Place oferuje bezpłatne, ratujące życie leczenie mężczyzn z myślami samobójczymi i osób identyfikujących się jako mężczyźni w regionie północno-wschodnim. Mężczyźni mogą zgłosić się sami lub zostać skierowani przez specjalistę, w tym osoby pracujące w służbie zdrowia i usługach społecznych, przyjaciela lub członka rodziny.
Jeśli zmagasz się z kryzysem psychicznym, skontaktuj się jak najszybciej z lokalnymi służbami wsparcia, swoim lekarzem rodzinnym lub organizacjami oferującymi pomoc emocjonalną. W sytuacji nagłego zagrożenia zdrowia lub życia nie zwlekaj i wezwij odpowiednie służby ratunkowe.
