Złota moneta „Double Eagle” z 1933 roku, której wartość rynkowa wynosi zaledwie 20 dolarów, została sprzedana na nowojorskiej aukcji za 18,9 mln dolarów. Za monetą tą stoi jednak wyjątkowa historia.
„Double Eagle” z 1933 roku była ostatnią złotą monetą wybitą w Stanach Zjednoczonych, jednak nigdy nie ukazała się na rynku, co niezwykle podbija jej wartość. We wtorek stała się najbardziej wartościową monetą, gdy na nowojorskiej aukcji Sotherby’s została sprzedana za 18,9 mln dolarów.
Najcenniejsza moneta na świecie
Monetę sprzedał na aukcji projektant obuwia Stuart Weitzman – podało CNN. Co ciekawe jest ona jedyną z kolekcji, którą można posiadać legalnie po śledztwie z 1944 roku, zgodnie z którym wszystkie monety „Double Eagle” z 1933 zostaną uznane za kradzione, jeśli zostaną odkryte w rękach kolekcjonerów.
Jedynie ta moneta może być legalną własnością osoby prywatnej, jednak zostało to wywalczone w batalii prawnej między Departamentem Skarbu USA a jej byłym już właścicielem.
Sprzedaż „Double Eagle” pobiła rekord aukcyjny monet. Jak się również okazało moneta ta była jednym z trzech przedmiotów o wysokiej wartości wystawionych na aukcji przez Weitzmana. Drugim przedmiotem był znaczek pocztowy z byłej brytyjskiej kolonii oraz arkusz amerykańskich znaczków pocztowych wydrukowany z unikatowym błędem – zostały one sprzedane za 8,3 mln dolarów i 4,9 miliona dolarów.
Historia monety „Double Eagle”
Moneta „Double Eagle” o nominale 20 dolarów została zaprojektowana przez amerykańskiego rzeźbiarza, Augustusa Saint-Gaudensa (żyjącego w latach 1848-1907), który na awersie przedstawił personifikację Wolności niosącą pochodnię i gałązkę oliwną, a na rewersie orła (symbol występujący w godle Stanów Zjednoczonych) w promieniach słońca.
Sama moneta była w oficjalnym obiegu od 1907 do 1933 roku. Co jednak interesujące od roku 1929, kiedy to doszło do krachu na nowojorskiej giełdzie rozpoczynającego wielki kryzys, nastąpił olbrzymi popyt na złoto. Wtedy też prezydent Roosevelt zdecydował o tym, że wszystkie złote monety przestaną być prawnym środkiem płatniczym w kraju.
Po uchwaleniu dekretu prezydenckiego wybito jeszcze w 1933 roku ostatnie 20-dolarówki w liczbie 445 500, jednak nie trafiły one do obiegu i prawie wszystkie przetopiono. Jak można się domyślić, te z nich, które uniknęły zniszczenia, stały się niezwykle wartościowe.