W swoich najnowszych wytycznych, Royal College of Paediatrics and Child Health (RCPH) instruuje lekarzy aby ci zastanowili się zanim podejmą decyzję o ratowaniu wcześniaków i nie kierowali się jedynie możliwościami, jakie otwiera przed nimi nowoczesna medycyna.
Jak twierdzą przedstawiciele RCPH, mimo że szanse przeżycia dzieci urodzonych pomiędzy 22 a 25 tygodniem ciąży stale rosną, lekarze nie powinni interweniować, jeśli istnieje uzasadnione podejrzenie, że jakość życia noworodka będzie „zerowa”, a jego długość – prawdopodobnie krótka.
Wiceprzewodniczący RCPH – neonatolog Simon Newell, stwierdził, że w niektórych przypadkach sztuczne utrzymywanie wcześniaka przy życiu stanowi tylko niepotrzebne przedłużenie cierpień – zarówno jego, jak i rodziny. „W takich przypadkach, po konsultacji medycznej oraz osiągnięciu porozumienia z rodziną, lepiej przerwać czynności medyczne, niż narażać dziecko na agonię” – tłumaczy Newell.
Z badań prowadzonych w latach 1995 – 2006 wynika, że śmiertelność wcześniaków urodzonych pomiędzy 22 a 25 tygodniem życia spadła o 40 procent i wynosi obecnie 47 procent.
Środowisko pediatryczne nowe wytyczne uznało za uzasadnione i rozważne. Jak twierdzi dr Joe Brierley, przewodniczący komisji etycznej Ethics and Law Advisory Committee, najważniejszą zasadą jest, nieodmiennie, kierowanie się dobrem dziecka. Brierly zaznacza również, że decyzje o zakończeniu terapii, w każdym przypadku, muszą być podejmowane za zgodą i we współpracy z rodzicami.