Brytyjska inwazja na Irak BYŁA legalna, choć przedwczesna, źle przeprowadzona, a dane wywiadowcze były zbyt słabe, aby ją uzasadnić – oto najważniejsze fakty przedstawione w „raporcie Chilcota”.
Przesłuchania w sprawie zaangażowania Wielkiej Brytanii w ramach interwencji w Iraku po atakach z 11 września i weryfikacja słuszności decyzji podjętych w tamtym czasie przez Tony`ego Blaira zostały zarządzone przez premiera Gordona Browna w połowie czerwca 2009 roku.
Na czele komisji stanął sir John Chilcot, a przesłuchania trwały od listopada 2009 do lutego 2011. Wyniki ponad 150 rozmów przeprowadzonych w osobami z samej wierchuszki ówczesnych brytyjskich władz zamknięto w raporcie liczącym tysiące stron i ponad 2.6 mln słów! Jego treść została opublikowana wczoraj. Spodziewano się, że będzie miażdżący dla Tony`ego Blaira i wykaże, że decyzje, które podjął były niezgodne z prawem.
Czy czeka nas epidemia chorób wenerycznych w UK?
W zasadzie Blair może odetchnąć. Podejrzewano bowiem, że Wielka Brytania przystąpiła do wojny z terrorem u boku George`a W. Busha na podstawie spreparowanych lub fałszywych danych wywiadowczych. Jak wykazało dochodzenie – tak nie było. Faktem jednak jest, że słynne domniemania o istnieniu broni masowej zagłady w rękach Saddama Husajna były niedokładne i stanowiły niedostateczną podstawę do rozpoczęcia inwazji.
Ówczesny premier UK NIE oszukał społeczeństwa, rządu, ani parlamentu, ale jego decyzja była przedwczesna i, jak pokazały późniejsze wypadki, mimo wszystko błędna. Wielka Brytania zaangażowała się w trwający niemal dekadę wojnę przed wyczerpaniem wszystkich możliwości pokojowego rozwiązania tego konfliktu. Co więcej operacja zbrojna w Iraku była źle przygotowana i zaplanowana, a współpraca z USA – fatalnie zaprojektowana.
Ryanair zakazał podróżowania swoimi samolotami matce i jej 2-letniemu dziecku. Za co?
Pomimo miażdżącej krytyki swoich działań w raporcie Blair broni swoich decyzji. „Podjąłem je w dobrej wierzę i biorę za nie pełną odpowiedzialność” – mówił były premier na konferencji prasowej wyrażając jednocześnie żal i ubolewanie nad skutkami swojego działania. Były lider Partii Pracy nie ma jednak wątpliwości, że gdyby mógł cofnąć czas i stanął przed podobnym wyborem zrobiłby dokładnie tak samo. Jest przekonany, że świat bez Husajna rządzącego Irakiem jest lepszym miejscem.
