Historia Sary Crafter, która jest oburzona wysyłaniem przez Brytyjczyków pomocy do biedniejszych krajów poruszyła media na Wyspach. 45-latka z Essex przyznaje, że pójście do pracy jest mniej opłacalne ponieważ trzeba wtedy płacić podatki, czynsz i rachunki.
Sara przez wiele lat wychowywała trójkę dzieci wspólnie z mężem. Wspólnie pobierali na tyle wysokie zasiłki, że pozwoliło im to kupować najnowsze elektroniczne gadżety, zbudować domek na drzewie w ogrodzie oraz postawić tam basen. Co prawda przy pierwszych usterkach wszystkie nienaprawiane sprzęty zaczęły niszczeć, ale podwójne zasiłki pozwalały im godnie żyć.
Gdy rozstała się z mężem, zaczęła się skarżyć, że 20 tys. funtów rocznie, to zdecydowanie za mało, żeby przeżyć. Sarah nie pracuje od 20 lat, co tłumaczy faktem stałych zawrotów głowy. „Miałam w życiu trzy prace. Pracowałam w Tesco, ale kiedy zrobiłam sobie przerwę obiadową i wróciłam, zwolnili mnie bez powodu” – uskarża się Brytyjka.
Na szczęście los się do niej odwrócił i na parkingu przed sklepem Morrisons 39-letni Robert z Polski poprosił ją o papierosa. Od słowa, do słowa przypadli sobie do gustu i po kilku dniach zamieszkali wspólnie. Nie da się ukryć, że plany mają poważne. „Jesteśmy razem już od dwóch tygodni i mam nadzieję, że gdy tylko otrzymam rozwód, weźmiemy ślub. Najlepiej będzie, jeśli zrezygnuję z benefitów, a następnie postaramy się o nie wspólnie, już jako małżeństwo” – tłumaczy Sarah.
Bohaterka programu Channel 5, ostatecznie załatwiła pozytywnie sprawę w urzędzie i Robertowi, który jeszcze miesiąc temu był bezdomny, również udało się otrzymać benefity w postaci dofinansowania do mieszkania. Nie jest to jednak koniec kłopotów Sary, która nie kryje oburzenia tym, jak jest traktowana w swoim kraju.
„Jak mamy żyć? Wiem, że wszyscy się zachwycają 'Red Nose Day’ (akcja charytatywna, niekiedy porównywana do Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy) i wysyłają różne rzeczy do Afryki, ale czy ktoś pomyślał o naszym kraju? Nasz kraj przecież też jest w potrzebie” tłumaczy matka trójki dzieci, które również nie chcą podjąć żadnej pracy.
