Komisja Europejska ogłosiła, że głównym negocjatorem z Wielką Brytanią w sprawie Brexitu będzie wieloletni komisarz UE oraz szef francuskiej dyplomacji, Michel Barnier.
Decyzję ogłosił szef Komisji, Jean-Claude Juncker, na co rzeczniczka Downing Street odpowiedziała, że „brytyjski rząd liczy na współpracę z przedstawicielami krajów członkowskich, Rady UE i Komisji, by zapewnić uporządkowane wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej”.
Theresa May przyleci dziś do Polski. O czym będzie rozmawiać z premier Beatą Szydło?
Barnier swoją funkcję obejmie 1 października i będzie podlegał bezpośrednio szefowi Komisji. Ogłaszając swoją decyzję Jean-Claude Juncker powiedział, że „Michel to sprawny negocjator z bogatym doświadczeniem w ważnych dziedzinach polityki, które mają znaczenie dla negocjacji. Jestem pewien, że sprosta temu wyzwaniu i pomoże nam rozwinąć nowe partnerskie stosunki z Wielką Brytanią, gdy opuści ona Unię Europejską”.
W reakcji na nominację Barniera na głównego negocjatora, gazeta „Financial Times” napisała, że odpowiedź rządu pokazuje, że Brytyjczycy zdają sobie sprawę, że Komisja Europejska będzie ciężkim i twardym negocjatorem. Niektórzy finansiści z City cytowani przez „Finantial Times” mieli powiedzieć: „O Boże, przecież to prowokacja. Chyba nie mogło być gorzej. To jest niesamowita prowokacja, to jest zemsta Junckera na Wielkiej Brytanii”.
W latach 2010 – 2014 Michael Barnier był pomysłodawcą unii bankowej, czyli grupy przepisów mających na celu walkę z targającym wtedy Europą Zachodnią kryzysem finansowym. Przepisy polegały na powołaniu nadzoru finansowego w strefie euro, co było źle przyjęte przez londyńskie City. To za jego kadencji Wielka Brytania została przegłosowana po raz pierwszy w sprawie, która dotyczyła ważnych decyzji finansowych. Walczył też z premiami dla bankierów co też nie podobało się londyńczykom.
Theresa May przyleci dziś do Polski. O czym będzie rozmawiać z premier Beatą Szydło?
Premier Theresa May powiedziała w środę wieczorem, że jest otwarta na wszystkie propozycje dotyczące przyszłości Wielkiej Brytanii włączając w to propozycję, żeby porozumienie między Zjednoczonym Królestwem, a UE nie było kopią istniejących porozumień między Unią, a krajami z poza UE.