Fot. Getty
Czy dorośli ludzie są w stanie nauczyć się języka obcego i mówić w nim bez charakterystycznego dla swojego języka akcentu? A może pytanie powinno być zadane zupełnie inaczej – czy w ogóle jest taka potrzeba, żeby mówić bez swojego akcentu, skoro, jak twierdzi wielu ludzi, jest on nieodłączną i wręcz pożądaną cechą charakterystyczną każdego narodu?
„Czy udało Wam się, mówiąc po angielsku: pozbyć się słowiańskiego akcentu? Jeżeli tak: to jak tego dokonaliście?” – zapytał w mediach społecznościowych jeden z Polaków. A pod jego postem szybko zaroiło się od odpowiedzi. I to odpowiedzi wiele mówiących o zmianie podejścia Polaków nie tylko do życia na obczyźnie, ale też i do siebie.
Co ciekawe, większość Polaków, którzy odpowiedzieli na pytanie zadane w poście, nie uważa, by pozbycie się twardego polskiego akcentu w ogóle było potrzebne. Niektórzy internauci podchodzą do sprawy bardzo pragmatycznie – mówienie w języku obcym to nie popis oratorski, tylko środek do uzyskania jakiegoś celu. A zatem w mówieniu po angielsku nie chodzi o to, by mówić jak native speakerzy, ale żeby się porozumieć – przekazać, co chcemy przekazać i zostać odpowiednio zrozumianym. Dla innych z kolei posiadanie własnego akcentu to nieodłączna i bardzo pożądana cecha każdego narodu, która pozwala szybko ustalić, z kim mamy do czynienia, nawet jeśli mówi tylko po angielsku.
Polski akcent w języku angielskim
Poniżej prezentujemy Wam najciekawsze komentarze z dyskusji, jaka w mediach społecznościowych wywiązała się w kwestii słowiańskiego akcentu w języku angielskim:
- „Trzeba się cofnąć w czasie, przyjechać tutaj jak się miało 3 lata i wtedy można się pozbyć słowiańskiego akcentu. Chyba innych łatwiejszych sposobów nie ma”;
- „Nie mam takich ambicji. Rumuni, Hiszpanie, Chińczycy mówią ze swoim akcentem, Liverpoolczycy i Szkoci ze swoim, czemu ja nie mogę? Ważne, żeby się dogadać”
- „Jestem dumna z mojego słowiańskiego akcentu”;
- „Ja uważam to za urocze, jak ludzie mówią ze swoim akcentem i raczej bardziej wtedy są sobą zainteresowani, bardziej cię zapamiętują, co w biznesie jest pożądane”;
- „Mąż Anglik, a akcent nadal polski, z kolei jak jadę do Polski to znajomi mówią, że zaciągam angielszczyzną, ja tego nie słyszę. Nie chcę się pozbywać polskiego akcentu, mimo że tu jestem już 12 lat”;
- „Zabawne jest jak Polacy na siłę próbują mówić z angielskim akcentem”;
- „Ja ponoć brzmię jak polish scouser. 50% polskiego akcentu i 50% Liverpool”;
„Czym innym jest poprawna wymowa, czym innym akcent, w który wchodzi, np. melodyka zdania. Jest udowodnione naukowo, że jeśli człowiek zaczyna się uczyć języka obcego po 11. roku życia, prawie na pewno nie pozbędzie się oryginalnego akcentu, gdyż fizycznie nie jest w stanie. Ja zawsze rozpoznam polski akcent, nawet gdy ktoś jest przekonany, że się go pozbył. Pracuję dla największych linii lotniczych w UK i zawsze wiem, że to Polak dzwoni, zanim się przedstawi”.
