Tylko 7% uczestników uruchomionej przez rząd inicjatywy „pracuj na zasiłek” znajduje później prace, ale aż 2/3 chwali sobie w nim udział. Wnioski?
Pilotażowy program „pracuj na zasiłek” został uruchomiony w 18 australijskich miastach i mogli w nim wziąć udział bezrobotni między 18., a 29. rokiem życia. Zakładano, że zdobyte doświadczenie i umiejętności pozwolą im przebić się na rynku pracy i znaleźć zatrudnienie. Niestety, z raportu Social Research Centre przygotowanego na zlecenie Ministerstwa Pracy wynika, że tylko 2% udało się zdobyć umowę na pełen etat, a 7% pracuje na innych zasadach.
Temat numeru: Cameron kładzie łapę na zasiłkach dla Polaków
Liczby te może nie wyglądają zbyt imponująco, ale Michaelia Cash broni inicjatywy twierdząc, że suche statystyki nie pokazują pełnego obrazu. Choćby dlatego, że raport powstał przed ukończeniem programu. Poza tym okres, do którego się odnosi (od lipca do grudnia 2014) jest bardzo krótki i nie sposób na jego podstawie wyciągać jakiekolwiek daleko idące wnioski. Trudno jednak, żeby urzędująca administracja nie broniła jednego ze swoich flagowych pomysłów…
Pomysł pracowania na swój zasiłek krytykowany jest przez Zielonych. Senator Rachel Siewert zwraca uwagę, że program nie przynosi oczekiwanych rezultatów, bo nie tylko sama idea jest błędna i trzeba od niej odejść, ale kuleje również jej realizacja. Urzędnicy postępują według szablonów i nie są w stanie odpowiedzieć na indywidualne zapotrzebowanie. Uniwersalne rozwiązania się po prostu nie sprawdzają. Cóż z tego, że bezrobotni odrobią swoje i otrzymają pieniądze, skoro po zakończeniu programu brakuje im niezbędnego wsparcia, aby przebić się na rynku pracy. Siewert przekonuje, że obowiązującej koncepcji trzeba odejść i opracować zupełnie nowe podejście.
Prawo do wstrzymania przyznawania zasiłków w Wielkiej Brytanii – nie wcześniej niż za 2 lata
Co ciekawe sami zainteresowani raczej chwalą sobie udział w programie. Dla 68 procent z osób „pracujących na zasiłek” było to ciekawe doświadczenie, dwie trzecie poprawiło swoje „miękkie” kompetencje, takie jak umiejętność pracy w zespole czy asertywność, a także pewność siebie. Z kolei aż 83% uczestników docenia, że dostało szanse, aby zrobić coś dobrego dla społeczeństwa.
I właśnie w tym miejscu przebiega linia obrony Cash, która podkreśla, że głównym celem programu nie jest szukanie zatrudnienia bezrobotnym (bo oni samu muszą to zrobić i nikt za nich się tym zajmował nie będzie), ale podniesienie kompetencji, które zwiększą ich szansę. Postrzegany w taki sposób wpływ na obniżenie stopy bezrobocia w Australii będzie widoczny, choć bardzo trudny do oszacowania.
