Wielu Brytyjczyków korzystających ze wsparcia socjalnego nie zdaje sobie sprawy, jak szerokie są możliwości łączenia świadczeń. Tymczasem przy spełnieniu określonych warunków zdrowotnych miesięczne wsparcie może mocno wzrosnąć.
Ten temat coraz częściej pojawia się w debacie publicznej, bo wpływa na jakość życia osób z chorobami przewlekłymi i niepełnosprawnościami.
Universal Credit – wsparcie dla milionów Brytyjczyków
Universal Credit to dziś jedno z najważniejszych świadczeń socjalnych w Wielkiej Brytanii. Jak wynika z danych przytaczanych przez The Mirror obecnie pobiera je ponad 8 mln osób. To wsparcie dostępne zarówno dla osób pracujących o niskich dochodach, jak i bezrobotnych czy niezdolnych do pracy.
W 2025 roku mieliśmy do czynienia ze wzrostem o ponad milion liczby osób pobierających Universal Credit. Łączna liczba świadczeniobiorców wynosi obecnie 8,4 mln, w porównaniu z 7,36 mln rok wcześniej. Z czego 4,2 mln z 8,4 mln to osoby pobierające Universal Credit i nieobjęte obowiązkiem szukania pracy.
Dla samotnej osoby powyżej 25. roku życia standardowa miesięczna stawka wynosi 400,14 funta. Dla osób poniżej 25 lat – 316,98 funta. W przypadku par stawka wynosi 497.55 funtów łącznie, gdy oboje są poniżej 25. roku życia. Albo łącznie 628.10, jeśli jedno lub oboje mają powyżej 25 lat. Universal Credit ma pomóc w pokrywaniu podstawowych kosztów życia. Niestety samodzielnie nie zawsze wystarcza.
Sprawdź, o ile wzrosną zasiłki i emerytury od kwietnia 2026 roku.
Za długotrwałe problemy zdrowotne masz prawo do dodatkowego zasiłku
Tu pojawia się ważny element, o którym wiele osób wciąż nie wie. Ludzie z długotrwałymi problemami – zarówno fizycznymi, jak i psychicznymi – mogą ubiegać się o dodatkowe wsparcie. Przewidziano je w postaci Personal Independence Payment (sprawdź: gov.uk) lub jego odpowiednika w Szkocji – Adult Disability Payment (sprawdź: mygov.scot).
Pierwsza opcja dotyczy m.in. osób z trudnościami w poruszaniu się, osłabieniem siły w rękach, problemami z pamięcią czy chorobami układu nerwowego. Może przysługiwać również osobom z zaburzeniami psychicznymi i cierpiącym na choroby przewlekłe, w tym cukrzycę, nadciśnienie czy choroby serca itp.
Drugi wariant – ADP – jest zasiłkiem przeznaczonym dla osób chorych lub z niepełnosprawnością, których stan zdrowia utrudnia przygotowywanie posiłków, ubieranie się, higienę osobistą, komunikację itd.
Universal Credit, PIP lub ADP – blisko 1 150 funtów miesięcznie dla singla
PIP i ADP składają się z dwóch komponentów: codziennego życia oraz mobilności. W zależności od stopnia trudności można otrzymać stawkę standardową lub podwyższoną.
Tygodniowo oznacza to od 73,9 funta do 110,4 funta za problemy w codziennym funkcjonowaniu oraz od 29,2 funta do 77,05 funta za brak swobody w mobilności. W przeliczeniu na cztery tygodnie maksymalna kwota z PIP lub ADP może sięgnąć prawie 750 funtów.
Po połączeniu z Universal Credit daje to blisko 1 150 funtów miesięcznie w przypadku osoby samotnej powyżej 25 lat i nieco więcej dla par.
