Pożegnaliśmy jednego z najbardziej zasłużonych działaczy polonijnych w Wielkiej Brytanii. W dniu 25 grudnia 2023 roku, w swoim rodzinnym domu w Gravesend, wieku 91 lat zmarł Jan Mokrzycki.
Kim był Jan Mokrzycki? „Wieloletni prezes Zjednoczenia Polskiego, emerytowany dentysta z Midlands, który stał się wiodącą figurą wśród londyńskiej Polonii, najpierw prowadząc kampanię na rzecz wejścia Polski do UE, a następnie walcząc o prawa Polaków w Wielkiej Brytanii, po tym, jak wejście zostało osiągnięte” – jak czytamy w nekrologu, opublikowanym na łamach oficjalnej strony Zjednoczenia Polskiego w Wielkiej Brytanii.
[sc name=”seealso” promowanypost=”2″ ][/sc]
Biografia Jana Mokrzyckiego
Bohater tego tekstu urodził się w Warszawie w 1932 roku w rodzinie lekarzy, Janiny z domu Sekowskiej i Jana Mokrzyckiego. Lata jego dzieciństwa i wczesnej młodości przypadły na wybuch II wojny światowej i niemiecką okupację. W tym czasie stracił ojca, wujka i dziadka. On sam przetrwał wojnę w Sulejówku, u babci. W 1946 roku jego matka, która przetrwała pobyt w obozie koncentracyjnym Auschwitz, a następnie Ravensbrück wywiozła go do Wielkiej Brytanii.
Jan Mokrzycki początkowo zamieszkał w Bolton, a jego matkę zaczęła praktykę lekarską na Wyspie. Nasz rodak ukończył studia dentystyczne na uniwersytecie w Newcastle. Na Wyspach poślubił Magdalenę Okońską i osiedlił się w Kenilworth w hrabstwie Warwickshire. Właśnie tam zaangażował się w działalność polonijną.
[sc name=”seealso” promowanypost=”1″ ][/sc]
Działalność polonijna Jana Mokrzyckiego
Nie sposób w krótkim tekście streścić całej działalności Mokrzyckiego, ale przytoczymy kilka faktów, jak cytujemy za oficjalnym profilem Zjednoczenia Polskiego na FB:
„Janek Mokrzycki należał do wybitnych działaczy Zjednoczenia Polskiego w Wielkiej Brytanii, był członkiem Rady Zjednoczenia, wiceprezesem (1995-1997 i 2009-2011), sekretarzem generalnym (1999-2001) i prezesem (1997-1999 i 2001-2009).
Po wejściu do Unii w Roku 2004 organizował pomoc dla nowo przybyłych Polaków do Wielkiej Brytanii. W kontakcie z brytyjskimi związkami zawodowymi organizował szkolenia dla polskich pracowników w sprawie i praw obywatelskich i pracowniczych, monitorował traktowanie polskich obywateli w punktach granicznych i sporządzał raporty o wypadkach szykanowania czy dyskryminacji Polaków.
Za swe zasługi dla europejskiej Polonii został odznaczony Medalem Honorowym Europejskiej Unii Wspólnot Polonijnych. Za zasługi dla Polski został odznaczony Odznaką Honorową „Bene Merito” oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.”