Budżetowe cięcia mocno dotknęły w ostatnich latach brytyjską armię. Siły zbrojne Zjednoczonego Królestwa nie są już taką potęgą, jak przed laty. Czy może to mieć wpływ na polsko-brytyjskiego sojuszu wojskowy, o którym głośno było w kontekście informacji o wzmocnieniu obecności NATO w naszym kraju?
Redukcja uzbrojenia brytyjskiego wojska ruszyła dynamicznie w ostatniej dekadzie XX wieku. Na fali po zimnowojennego pokoju zagrożenie militarne z zewnątrz wydawało się rządzącym bardzo odległe. Tymczasem realia ostatnich lat pokazują, że posiadanie silnej armii jest jednym z kluczowych elementów budowy silnego państwa. Mimo przeznaczania obecnie 2 proc PKB na rzecz budżetu ministerstwa obrony narodowej brytyjskie wydatki na sektor zbrojeniowy nie są dostosowane do potrzeb armii.
Jakkolwiek samoloty RAF podejmują się uczestnictwa w interwencjach np. na Bliskim Wschodzie, to prowadzone tam misje również uwydatniają braki w uzbrojeniu jednostek bojowych. Jednocześnie ogromna kwota przeznaczana jest na zagraniczną pomoc ekonomiczną dla państw rozwijających się. Niegdyś największa potęga morska, jaką była Wielka Brytania nie posiada dzisiaj żadnego operującego lotniskowca. Do 2020 roku rząd chce przeznaczyć dodatkowe 12 miliardów funtów na niezbędne zbrojenia.
Co więcej, braki występują nie tylko w drogim, specjalistycznym sprzęcie, ale i w personelu. Niskie zarobki i mało satysfakcjonująca praca nie zachęcają młodych ludzi do wstąpienia w szeregi armii. Skutkiem tego jest brak kilku tysięcy żołnierzy wymagany do spełnienie zakładanych standardów bezpieczeństwa.
