Gruźlica atakuje Wyspy – jak wynika z raportu WHO, liczba zachorowań na gruźlicę w Wielkiej Brytanii jest wyższa niż w Rwandzie i Iraku.
Mogłoby się wydawać, że gruźlica jest chorobą, która dotyczy wyłącznie krajów zacofanych, w których opieka medyczna jest na dramatycznie niskim poziomie. Jak się okazuje, ten problem dotyczy także krajów wysoko rozwiniętych. Naukowcy biją na alarm: gruźlica wraca do Europy w wielkim stylu.
Skala problemu napawa lekarzy niepokojem. Jak wynika z raportu WHO, w niektórych częściach Londynu odsetek zachorowań na gruźlicę jest znacznie wyższy nie w Rwandzie czy cz Iraku. Według danych z 2013 roku opublikowanych przez World Health Organisation, w Rwandzie wskaźnik zachorowalności wynosił 69 zachorowań na 100 tysięcy osób, a w Iraku 45 zachorowań na 100 tysięcy osób.
Tymczasem w Wielkiej Brytanii, w takich regionach, jak Brent, Ealing, Harrow, Hounslow i Newham wskaźnik zachorowań wynosi 150 na 100 tysięcy osób.
Grupa ryzyka
W grupie ryzyka znajdują się przede wszystkim osoby z obniżoną lub niewykształconą odpornością. Są to przede wszystkim dzieci, osoby starsze, diabetycy, wrzodowcy, osoby nadmiernie się odchudzające i niedożywione.
W grupie ryzyka są także bezdomni, imigranci, uzależnieni od narkotyków, alkoholu i papierosów. Ostatnio w mediach pojawiły się przypuszczenia, że za rozprzestrzenianie się gruźlicy są odpowiedzialni uchodźcy. Jednak z raportu London Assembly wynika coś innego – znacząco wzrosła liczba zachorowań Brytyjczyków, podczas gdy znacznie mniej zachorowań zostało odnotowanych pośród ludzi pochodzących spoza Wielkiej Brytanii.
Przeciwdziałanie
Zdaniem London Assembly konieczne jest edukowanie mieszkańców Wysp. Jak mówi dr Onkar Sahota z London Assembly: – Obecny poziom wiedzy mieszkańców Wielkiej Brytanii na temat gruźlicy jest naprawdę zastraszająco niski. Zresztą także poziom wiedzy lekarzy pozostawia wiele do życzenia.
London Assembly zwróciło się do burmistrza Londynu z prośbą o wdrożenie programów edukacyjnych dla mieszkańców stolicy. Zdanie specjalistów, znajomość specyfiki choroby może znacząco przyczynić się do spadku zachorowań – ludzie będą świadomi poważnych konsekwencji choroby i będą się częściej badać.