Która oferta szybkiego internetu jest najtańsza? Wybór jest trudny, bo reklamy wprowadzają w błąd, a umowy są tak skonstruowane, by ukryć rzeczywiste koszty – stwierdził Citizens Advice.
Przez umowy i reklamy zamiast informować, operatorzy okłamują konsumentów. Firmy tak je konstruują, że ponad połowa spośród 2 tysięcy osób zapytanych o najlepszą ofertę nie było w stanie jej wybrać po obejrzeniu reklam. W efekcie konsumenci płacą od 7 do 197 funtów więcej w czasie obowiązywania umowy niż mogliby, jeśli mieliby szansę wyboru najkorzystniejszej cenowo opcji.
Citizens Advice przeprowadziło swe badania wspólnie z ComRes. Uczestnicy, ponad 2 tys. osób, zostali poproszeni o porównanie dwóch ofert szerokopasmowego internetu na podstawie reklam i materiałów marketingowych wykorzystywanych na stronach internetowych siedmiu różnych dostawców. Jaki był efekt?
Tylko jeden na pięciu dorosłych Brytyjczyków był w stanie znaleźć informację ile wynosi cena miesięcznego dostępu do szybkiego internetu i dzięki temu znaleźć tańszą ofertę. Konsumenci mają więc spore problemy z wyłuskaniem podstawowej informacji spośród marketingowego bełkotu.
Nie ułatwia tego fakt, że reklamy pojawiają się zazwyczaj z okazji promocji, podczas których mocno akcentowana cena za np. miesiąc jest znacznie niższa niż koszt umowy w całym okresie jej obowiązywania. Całkowita cena wliczana jest oddzielnie, często pojawia się jedynie drobnym drukiem.
Większość ludzi rozumie wprawdzie, że nagłówek reklamy nie jest całkowitym kosztem, ale tylko 22 procent było w stanie znaleźć rzeczywistą cenę za miesiąc. Co gorsza, 75 procent osób twierdzi, że znalezienie informacji o cenach w większości materiałów jest zbyt skomplikowane.
Gillian Guy, szefowa Citizens Advice, twierdzi, że wprowadzające w błąd reklamy ofert szerokopasmowego internetu ukrywają prawdziwe koszty umowy. – Atrakcyjne nagłówki ofert nie zawierają kosztów abonamentu, sprawiają, że ludzie nie mogą wybrać najlepszej dla nich oferty bez wykonywania skomplikowanych obliczeń. Powinno się tym zająć Advertising Standards Authority.
W listopadzie rząd zobowiązał się do sprawdzenia, czy dostawcy usług internetowych oferują rzeczywiście stawki podawane w reklamach.