Jeśli jesteś w ciąży to przed sobą masz do podjęcia bardzo ważną decyzję. Może ona mieć wpływ na przyszłe życie i zdrowie Twojego dziecka. Co więcej, jest to decyzja, którą nieświadomie podejmiesz nawet jeśli w tej chwili przestaniesz czytać ten artykuł.
Chodzi o pobranie krwi pępowinowej przy porodzie. Jeśli jej nie zabezpieczysz, zostanie po porodzie zutylizowana jako odpad. Jeśli ją zabezpieczysz, może w przyszłości być wykorzystana niczym lek do leczenia Twojego dziecka. Dlatego daj sobie 5 minut na zapoznanie się z tematem i świadomie podejmij decyzję. Poród jest jedyną okazją w życiu, gdy będziesz mogła to zrobić.
- Czym jest krew pępowinowa?
Krew, która płynie w pępowinie Twojego dziecka jest wyjątkowa. W trakcie ciąży dostarcza dziecku tlen i składniki odżywcze. Ale co mniej oczywiste, jest też bogata w komórki macierzyste, które budują i regenerują organizm. Po porodzie po ustaniu tętnienia przecina się pępowinę. Jest to jedyna w życiu okazja, aby pobrać pozostałą w niej krew i zamrozić na długie lata. Wówczas będzie ona mogła być wykorzystana niczym lek, jeśli dziecko lub jego rodzeństwo zachorują na chorobę leczoną komórkami macierzystymi. Komórki macierzyste pozyskane z krwi pępowinowej to alternatywa dla tzw. przeszczepienia szpiku kostnego.
Jest to jedyna w życiu okazja, aby pobrać pozostałą w niej krew i zamrozić na długie lata. Wówczas będzie ona mogła być wykorzystana niczym lek, jeśli dziecko lub jego rodzeństwo zachorują na chorobę leczoną komórkami macierzystymi. Komórki macierzyste pozyskane z krwi pępowinowej to alternatywa dla tzw. przeszczepienia szpiku kostnego.
- Jakie choroby można leczyć krwią pępowinową?
Komórki macierzyste z krwi pępowinowej wykorzystuje się w leczeniu ok 80 ciężkich chorób. Są to między innymi: białaczki, nowotwory, chłoniaki, choroby metaboliczne, niedokrwistości. Własna krew pępowinowa przynosi korzyść dzieciom z mózgowym porażeniem dziecięcym. Podczas porodu można też pobrać komórki macierzyste ze sznura pępowiny- to również komórki macierzyste, ale trochę innego typu. Wykorzystuje się je głównie w medycynie regeneracyjnej, czyli wskazaniach neurologicznych, okulistycznych, ortopedycznych w ramach medycznych eksperymentów leczniczych.
- Jakie jest prawdopodobieństwo, że dziecko będzie potrzebować swoich komórek macierzystych z krwi pępowinowej.
Komórki macierzyste krwi pępowinowej mogą być wykorzystane w leczeniu zarówno dziecka od którego zostały pobrane jak i jego rodzeństwa. W Polsce komórki macierzyste krwi pępowinowej wykorzystywane są nie tylko w leczeniu chorób hematologicznych takich jak białaczka, ale również chorób neurologicznych mózgowe porażenie dziecięce. Co ważne: najnowsze dane wskazują, że prawdopodobieństwo bycia leczonym komórkami macierzystymi w trakcie całego naszego życia wynosi 1 do 100 [1*]. To więcej niż w przypadków chorób, na które szczepione są dzieci- pneumokoków [2*], rotawirusów [3*] czy meningokoków.
- Jak zabezpieczyć krew pępowinową?
Krew pępowinową można zabezpieczyć na dwa sposoby. Można ją pobrać i zabezpieczyć w banku rodzinnym, tak aby była dostępna tylko i wyłącznie dla rodziny, która decyduje się na taką usługę. Wiąże się to z kosztami. Zabezpieczanie krwi pępowinowej na 25 lat kosztuje ok. £1,404 ( Uwaga- tu możesz odebrać voucher świąteczny na 100£ zniżki). Można też oddać materiał do banku publicznego. To piękny gest, pobrana krew pępowinowa będzie wykorzystana do badań lub do światowej bazy komórek macierzystych, z której mogą korzystać szpitale z całego świata, które szukają dla pacjenta bliźniaka genetycznego. Ważne, nie ma szansy na to, że materiał zabezpieczony w banku publicznym będzie dostępny dla rodziny, która decyduje się na oddanie go. Oddając go rodzice zrzekają się praw do materiału.
- Jak wygląda pobranie krwi pępowinowej?
Aby skorzystać z zabezpieczenia krwi pępowinowej dla własnej rodziny należy podpisać umowę z bankiem krwi pępowinowej. Polski Bank Komórek Macierzystych wraz z bankiem Future Health przygotował ofertę dedykowaną Polakom którzy mieszkają w UK i planują tam poród. Pobrany materiał będzie można w razie potrzeby przenieść do Polski, jeśli np. rodzina zdecyduje się na powrót do ojczyzny. Po podpisaniu umowy i wpłacie otrzymuje się specjalny zestaw do zabezpieczenia krwi pępowinowej, który zabiera się do szpitala i przekazuje personelowi medycznemu przed porodem.
Proces pobrania jest stosunkowo prosty. Po porodzie, po ustaniu tętnienia wykwalifikowana do pobrań specjalista (flebotomista) wkłuwa się w pępowinę i pobiera krew pępowinową. Następnie wypełnia dokumentację medyczną i zgłasza, że materiał jest gotowy do odbioru. Kurier przewozi zestaw do laboratorium, gdzie materiał zostanie dokładnie przebadany i zamrożony na długie lata.
- Jak wybrać najlepszy bank krwi pępowinowej.
Decyzja o bankowaniu krwi pępowinowej to decyzja na całe życie, dlatego należy wybrać go rozsądnie i nie kierować się wyłącznie ceną, To na co warto zwrócić uwagę, to przede wszystkim czy bank krwi pępowinowej ma doświadczenie nie tylko w zabezpieczaniu krwi pępowinowej ale i przekazywaniu jej do leczenia. Polski Bank Komórek Macierzystych ( Grupa FamiCord) ma największe doświadczenie w Europie zarówno jeśli chodzi o ilość pozyskanych próbek krwi pępowinowej jak i wydanych do leczenia. Ważna też jest potwierdzona jakość, np. certyfikat AABB potwierdza spełnienie jednych z najbardziej rygorystycznych wymogów jakościowych określonych w USA. Przyznana wyłącznie 5 bankom w Europie, w tym PBKM oraz Future Health.
- Z kim mogę porozmawiać aby uzyskać więcej informacji.
Zostaw nam swoje dane kontaktowe- kliknij tu, zadzwonimy aby udzielić bezpłatnej i szczegółowej konsultacji w języku polskim w zakresie zabezpieczania krwi pępowinowej, tak aby każda przyszła mama czuła się komfortowo podejmując decyzję na tak lub na nie odnośnie bankowania krwi pępowinowej.
[1*] Niefield J.J. et. Al. Lifetime probabilities of Hematopetic stem cells transplantation in U.S, International Journal of Basic and Clinical Pharmacology 2012, 2-12
[2*] Skoczyńska A., Kuch A., Gołębiewska A. i wsp.: Inwazyjna choroba pneumokokowa w Polsce w roku 2010.
Pol. Merk. Lek., 2011; 31: 80–85
[3*] Mrukowicz et. al, J. Pediatr. Gastroenterol. Nutr., 2003; 36: 540
