Jak robi się profesjonalne zdjęcia żywności do reklam? Kilku stylistów zdradziło swe sztuczki. Piękne i apetyczne potrawy trzeba mocno podretuszować nie tylko w Photoshopie. Truskawki malowane są szminką, dym z papierosa udaje parę, a kawa to naprawdę zabarwiona woda z żelatyną.
Za najbardziej profesjonalnymi zdjęciami żywności stoi stylista, który mami widza swymi sztuczkami. Przygotowanie Sesja zdjęciowa trwa około 10 godzin, a styliści, poza przygotowaniem produktów powinni być na tyle kreatywni, by zapobiegać bieżącym kryzysom i natychmiast wymyślić co robić, jeśli na przykład fotograf bądź reżyser nie są zadowoleni z tego, jak wypadł stek albo lody. Gdy skórka pieczonego indyka wygląda zbyt mało „chrupiąco”, trzeba mieć pod ręką choćby odpowiedni barwnik.
– Podczas fotografowania, nie można zatrzymać się i stwierdzić, że się czego zapomniało – mówi dla „The Guardian” Denise Stillman, stylista żywności z 26-letnim stażem w branży. – Zawsze musisz upewnić się, że przyniosłaś wystarczająco dużo materiałów i zawsze znasz odpowiedź na pytanie co jeszcze może się nie udać.
Co ciekawe, czasem zdarza się, że fotografowane bądź filmowane produkty są nawet prawdziwe, choć bardzo rzadko nic nie wymaga podrasowania. Producentom zawsze zależy na podkreśleniu jakiegoś waloru potrawy, więc w 99 procentach przypadków coś trzeba zmienić i upiększyć. – Jesteśmy jak styliści ludzi – uważa Charlotte Omnes z Nowego Jorku. – Modele i modelki też nie wyglądają tak na co dzień. Ale kiedy widzisz ich na wybiegu mówisz sobie „Łał!”.
Nad wyglądem żywności też trzeba się napracować. Zwłaszcza meksykańskich potraw, które – choć smaczne – wyglądają zazwyczaj jak brązowa breja. – Zwłaszcza taka enchilada z sosem z fasoli nie jest wizualnie przyjemna – opowiada Kim Krejca.
Krejca nielekko ma też z tacos. Do zdjęć używa nasączonych wodą tamponów, podgrzanych w mikrofali, które upycha za mięsem, kleju i smaru WD-40. Klejem na sztywno spaja dwie tortille, by nie opadały, ukazując wewnątrz kawałki wołowiny pomalowane brązowym barwnikiem i spryskane WD-40, dającym piękny połysk. Zamiast pomidorów używa się lepszej kolorystycznie papryki, a ziarna kukurydzy trzeba polać syropem kukurydzianym by pięknie lśniły.
Fotografowanego enchiladas też lepiej nie brać do ust. Wrażenie masywności osiąga się zapychając je puree z ziemniaków, na wierzch układa się spreparowane smarem mięso i okłada nabłyszczanymi warzywami. Trzeba użyć opalarki do sera, by ładnie i równomiernie się stopił.
Jeśli lubisz płatki z mlekiem, również nie pożywiłbyś się na planie. Zamiast prawdziwego mleka, które zbyt szybko wsiąka w płatki, używa się rozwodnionego balsamu do opalania, zmieszanego z białą farbą do włosów, choć niektórzy, tradycjonaliści, preferują też biały klej. Do zdjęć dobiera się również specjalne płatki i owoce – te z pudełek w marketach do niczego się nie nadają. No, poza tym, by kupowali i jedli je ludzie…
Robiąc zdjęcia kawy również lepiej zapomnieć o prawdziwym napoju. Gładki wygląd ciecz na wideo lub zdjęciach to zasługa mieszkanki wody z gliceryną i barwnikiem. Para to zwykle dym z papierosa, a piana – czasem woda z mydłem lub specjalne pianki techniczne. Jeśli więc na widok reklamy nabierzesz ochoty na jedzenie lub picie, lepiej pamiętaj, jakiemu złudzeniu uległeś.