Pomoc Turcji w opanowaniu kryzysu imigracyjnego jest Unii Europejskiej niezbędna. Ale możemy za to zapłacić wysoką cenę, bo Turcja żąda wprowadzenia ruchu bezwizowego z krajami wspólnoty.
Czarne chmury zbierają się nad Europą, ponieważ jeśli krajów Unii nie zaleją miliony imigrantów z Syrii i Bliskiego Wschodu, to zrobią to Turcy, w ramach ruchu bezwizowego. A przecież niektóre kraje europejskie (w tym zwłaszcza Niemcy), od lat borykają się z problemem Turków, którzy nie chcą się asymilować z resztą społeczeństwa. Turcję zamieszkuje 80 mln obywateli, dlatego aż strach pomyśleć, co się stanie, jeśli Turcy masowo zaczną przyjeżdżać do krajów Unii.
Merkel: “zamknięcie granic zagrozi Schengen”
W zamian za pomoc w rozwiązaniu kryzysu imigracyjnego, czyli za zatrzymanie na terenie Turcji większość imigrantów z Syrii i Bliskiego Wschodu, Bruksela wstępnie zgodziła się przyznać Ankarze 3 mld euro oraz wprowadzić ruch bezwizowy między Turcją a krajami Unii. Wiceprezydent Bundestagu Johannes Singhammer przestrzegł jednak, że poprzez takie działanie Unia Europejska wpadnie po prostu z deszczu pod rynnę.
Turcy 2 tys. razy naruszali naszą przestrzeń powietrzną – wyliczyli Grecy
– Istnieją poważne obawy co do perspektywy wprowadzenia ruchu bezwizowego, ponieważ to otworzyłoby wrota dla dalszej imigracji zarobkowej i politycznej do Niemiec – powiedział Singhammer. Na poparcie swojej tezy wiceprezydent Bundestagu dodał, że każdego roku niemieckie konsulaty w Turcji wydają 200 tys. wiz, które uprawniają Turków do swobodnego przemieszczania się w obrębie strefy Schengen.
W obozach tureckich mieszka obecnie 2,2 mln uchodźców z Syrii. Pomoc Turcji jest więc krajom unijnym niezbędna, bowiem jeśli Ankara zezwoliłaby na otworzenie granic, to większość imigrantów podążyłaby szukać szczęścia w Europie. Do wprowadzenia ruchu bezwizowego jest jeszcze daleka droga, bo Turcja musi w tym celu spełnić szereg warunków, a także uzyskać zgodę wszystkich 28 państw bloku. Jednak perspektywa otwarcia granic dla Turków wydaje się nieco przytłaczająca.
