Ostatnie wyniki badań amerykańskich naukowców, nawet jeśli patrzymy na nie z przymrużeniem oka, skłaniają jednak do ponownego przemyślenia kwestii wegetarianizmu. Okazuje się, że ze zdrowotnego punktu widzenia, niejedzenie mięsa może nieść za sobą pewne poważne konsekwencje. Amerykańscy naukowcy stwierdzili bowiem, że długoterminowy wegetarianizm może prowadzić do genetycznych mutacji, które zwiększają ryzyko chorób serca oraz nowotworów w przyszłych pokoleniach. Czy tak rzeczywiście jest? Cóż, stuprocentowych dowodów nie ma, są przypuszczenia.
Tata, a amerykańscy naukowcy powiedzieli…
Badania w Ameryce wykazały, że w populacjach, które przez pokolenia unikają jedzenia mięsa dochodzi do mutacji, która powoduje, że ich ciała łatwiej wchłaniają kwasy tłuszczowe pochodzenia roślinnego. Chodzi o kwasy omega 3 i omega 6, które są niezmiernie ważne dla organizmu, a których nasze ciało nie potrafi samo wytworzyć. Czerpiemy je zatem z pożywienia, problem zaczyna się jednak w momencie, kiedy równowaga między nimi zostanie zachwiana. Ostatnie amerykańskie badania wykazały, że osoby na diecie roślinnej, u których równowaga tych dwóch kwasów tłuszczowych została zachwiana, są bardziej narażone na nowotwory oraz choroby serca. Naukowcy twierdzą, że może to wyjaśnić dlaczego wegetarianie są bardziej narażeni na raka jelita grubego niż mięsożercy.
O co chodzi?
W dużym uproszczeniu, kwasy omega 3 chronią nas przed chorobami serca. Wegetarianie mogą mieć z nimi o tyle większy problem (jeśli oczywiście nie przyjmują ich w tabletkach), że w ich diecie nie ma ryb tak bogatych w omega 3. Do tego jeśli zapominają o spożyciu np. orzechów, może pojawić się problem. Z kolei omega 6 dużo łatwiej dostarczyć włączając do diety oleje roślinne. W rezultacie większa ilość omega 6 prowadzi do zachwiania równowagi organizmu co nie jest żadnym odkryciem. Amerykanie stwierdzili jednak, że u długotrwałych roślinożerców może dojść do pewnych mutacji, w wyniku których tłuszcz roślinny będzie łatwiej absorbowany. Wiąże się to też ze zwiększoną produkcją kwasu arachidowego, który podnosi ryzyko chorób serca i nowotworów. Już kilka lat wcześniej Brytyjscy naukowcy zauważyli, że wegetarianie wprawdzie mają niższy współczynnika zachorowania na raka generalnie, ale wyższy na raka jelita grubego. Równocześnie stwierdzili, że w takich badaniach trzeba być ostrożnym, gdyż ciężko znaleźć reprezentatywną grupę badanych. Podkreślali też, że trudno jest wykazać jednoznaczne powiązanie między dietą a rakiem.
Zmutowany wegetarianizm
Gdzie jest więc pies pogrzebany? Być może amerykańscy naukowcy dokonali przełomowego odkrycia nad dietą wegetariańską. Być może wszyscy, którzy są na takiej diecie powinni się jeszcze raz zastanowić czy podążają właściwą drogą. Zastanawia mnie tylko, jeśli to wszystko prawda, co nam jednak bardziej szkodzi. Jeśli nawet roślinożercy częściej zapadają na raka jelita grubego, to z drugiej strony jedzenie mięsa, które fundują nam współczesne koncerny, także prowadzi do wielu chorób. Czyżbyśmy więc znaleźli się między młotem a kowadłem? Wracając do badań i zmutowanych genów wegetarian, ważne pytanie, które samo się nasuwa to kto stanowił grupę reprezentatywną dla amerykańskich naukowców i czy sprawdzali oni jak wyglądał dokładny jadłospis badanych osób. Doskonale wiemy, że wegetarianinem można być na wiele sposobów. Zarówno ten, kto je nieprzetworzoną żywność, bazuje na warzywach i owocach z dodatkiem pełnoziarnistych zbóż, kasz, orzechów etc, jak i ten z lubością pochłaniający smażone na głębokim tłuszczu ziemniaczki, zajadający płatki kukurydziane na mleku i wszystko popijający oranżadą będzie wegetarianinem. A przecież różnica między tymi dwiema osobami jest kolosalna z tym, że personie numer dwa nie rokuję długiego życia w zdrowiu. No chyba, że ocali ją poczucie misji ratowania świata i zwierząt.
Kto żyje dłużnej?
Do badań amerykańskich naukowców trzeba podejść z dystansem, dobrze jednak, że prowokują one dyskusję. Przypominając sobie inne tego typu badania pokusiłabym się o stwierdzenie, że jednak większość z nich podkreśla walory diety roślinnej i zaleca, jeśli nie wykluczenie, to ograniczenie spożywania mięsa a nawet produktów odzwierzęcych. Zastanawiające jest też to, że jeśli popatrzymy na rejony świata, w których ludzie żyją najdłużej: Sardynia, wyspy Okinawa w Japonii czy półwysep Nicoya na Kostaryce, to tamtejsi mieszkańcy są na dietach przede wszystkim roślinnych. Czyli może jednak coś jest na rzeczy. Wprawdzie nie są oni wegetarianami, ale spożywają bardzo ograniczone ilości mięsa i jego pochodnych, które dodatkowo są wysokiej jakości.
Co zatem z wegetarianami?
W przypadku wielu wegetarian problemem może być to, że wyłączywszy mięso jedzą sporo przetworzonej, nafaszerowanej chemią żywności np.: parówki sojowe, białe pieczywo, frytki czy chipsy, wszystko popijane słodkimi napojami. Do tego niektórzy przy wyborze produktów sugerują się tylko tym, co znajduje się na sklepowych półkach z etykietką zdrowa żywność lub eko. A tam, o zgrozo, nierzadko lądują naprawdę nieciekawe rzeczy. Brak odpowiedniej wiedzy prowadzi do tego, że wielu wegetarian po prostu źle się odżywia, co skutkuje oczywiście chorobami.
Znajdźmy balans
Myślę, że grunt to wypośrodkować swoją dietę. I wcale nie chodzi tu o opowiedzenie się po jednej ze stron. Zdrowy balans można zachować zarówno preferując roślinki, jak i mięso. Jeśli jemy to drugie, trzeba zadbać, by pochodziło z dobrego źródła. Jestem przekonana, że ograniczenie spożywania wątpliwej jakości mięsa, jak i nabiału (tak samo nafaszerowanego chemią) będzie sprzyjało zdrowiu. Ale jak to zapytacie, nabiał też zły? Może nie zły, ale zastanów się, czy twój ukochany owocowy jogurcik, który zjadasz tak często dbając o lepsze trawienie i odpowiednią mikroflorę bakteryjną jelit, naprawdę ci służy? W takim małym kubeczku znajduje się kilka łyżeczek cukru, czasami dodatkowy słodzik i wiele innych nieciekawych rzeczy. I teraz uczciwie powiedź, czy to samo zdrowie? Z drugiej strony jeśli jesteśmy/chcemy być wegetarianami, zdobądźmy odpowiednią wiedzę na temat tego, jak dostarczyć organizmowi odpowiednią ilość wszystkich składników odżywczych i dbajmy o nasz jadłospis! Tylko tyle i aż tyle.
Wegetarianie kontra mięsożercy
Jestem daleka od stawiania tezy, że to jednak wegetarianizm jest najlepszym lekarstwem na problemy świata, a mięsożercy to źli ludzie. To zbyt duże uproszczenie, a pies może być pogrzebany niestety po obydwu stronach. Uważam, że kluczem jest dbanie o to, co się bierze do ust i nieważne czy jest to mięso, czy rośliny. Mięso nie jest złe, jeśli jest ekologiczne, a raczej nie podlega dyskusji, że to, co niestety najczęściej dostajemy w sklepach – mięso zwierząt z przemysłowego chowu, ciężko zaliczyć do zdrowych i w pełni wartościowych. Lekarstwa, hormony, kukurydziane pasze, jakże odległe to od naturalnego zwierzęcego pokarmu i tych reklam gdzie krówki pasą się na łące, jedzą soczystą trawę i grzeją się w słońcu. Czy tak jak ja czujecie tu pewien zgrzyt? No właśnie, więc mięso może jednak niekoniecznie wyjść nam na zdrowie, chyba że zainwestujemy w to eko. I na koniec pozostaje mi zostawić każdego z pytaniem, na które odpowiedzi udzielić nie mogę: co w takim razie się bardziej opłaca, jedzenie mięsa czy wegetarianizm?
Maria Zimny
