Fot. Getty
Jeśli masz wrażenie, że jesteś w pracy traktowany niesprawiedliwie – inaczej niż pozostali pracownicy – to może to być przejaw niezgodnej z prawem dyskryminacji. Aby stwierdzić, czy pracodawca dopuszcza się względem Ciebie dyskryminacyjnych praktyk, musisz uważnie prześledzić i poddać analizie kilka aspektów dotyczących swojej pracy.
Zobacz, za co nie możesz być dyskryminowany w pracy
Ustawa Equality Act 2010 mówi wyraźnie, że nikt nie może być traktowany niesprawiedliwie ze względu na to, kim jest. Ochronie podlegają takie aspekty jak wiek, niepełnosprawność, zmiana płci, małżeństwo/związek partnerski, ciąża/macierzyństwo, rasa, religia/wierzenia, płeć, orientacja seksualna. Jeśli chodzi o wiek, to sprawa jest prosta – prawo nie zezwala na dyskryminację z powodu posiadanego wieku (młody/stary, określona grupa wiekowa). Niepełnosprawność dotyczy z kolei zarówno niepełnosprawności fizycznej, jak i psychicznej, a także zarówno niepełnosprawności trwałej, jak i takiej, którą udało się pracownikowi pokonać. Co się tyczy zmiany płci, to prawo chroni zarówno osoby, które planują poddać się zmianie płaci, jak i te, które są już w jej trakcie albo te, które już z sukcesem ją ukończyły. Prawo w sposób szczególny chroni także kobiety w ciąży i kobiety pozostające na urlopie macierzyńskim, których nie można zwolnić. Jeśli chodzi o „rasę”, to tu ochrona jest bardzo szeroka i nie dotyczy jedynie posiadanego koloru skóry, ale też narodowości i pochodzenia etnicznego. Zdecydowanie chroniona w prawie brytyjskim jest też przynależność religijna – tutaj ochronie podlega zarówno sama wiara i przynależność do konkretnej wspólnoty religijnej (albo brak wiary i brak takiej przynależności), jak też wykonywanie pewnych czynności z tym związanych (np. modlitwa). Equality Act 2010 chroni też wreszcie przed dyskryminacją ze względu na płeć i orientację seksualną.
Złożenie zawiadomienia przeciwko pracodawcy za dyskryminacyjne traktowanie może obejmować kilka aspektów – np. dyskryminację ze względu na płeć i na przynależność religijną.
Sprawdź, czy za dyskryminacyjne traktowanie odpowiada Twój pracodawca
W Wielkiej Brytanii odpowiedzialność pracodawcy za dyskryminacyjne praktyki jest bardzo szeroka. Pracodawca odpowiada nie tylko za swoje bezpośrednie działania, ale też za zachowania swoich pracowników. Jest on odpowiedzialny za wszelką dyskryminację dokonaną przez któregokolwiek z Twoich współpracowników, pod warunkiem, że do dyskryminującego zachowania doszło w miejscu pracy, w trakcie wydarzenia powiązanego z pracą (np. w czasie wyjazdu biznesowego) lub w trakcie spotkania integracyjnego (np. w okresie Świąt Bożego Narodzenia). Jeśli dyskryminacji dopuszcza się Twój kolega z pracy, to pracodawca ponosi tzw. „odpowiedzialność zastępczą”. Pracodawca musi zrobić wszystko, co w jego mocy, aby wyeliminować zachowania dyskryminujące w miejscu pracy. Nie jest ona natomiast z reguły odpowiedzialny za niezgodne z prawem zachowania klientów lub pracowników innych firm, choć nadal ma on w tym zakresie obowiązek chronić Cię przed takimi zachowaniami.
Sprawdź, jakiego rodzaju dyskryminacji stałeś się ofiarą
Aby podjąć jakiekolwiek środki prawne, musisz dokładnie ustalić, jakiego rodzaju zachowań dyskryminacyjnych stałeś się ofiarą. Zachowania dyskryminacyjne przybierają różną formę, ale do najczęstszych należą:
- Określone zasady ustanowione przez pracodawcę dotyczą wszystkich, ale na Ciebie mają wpływ gorszy, niż na innych – dyskryminacja pośrednia.
- Twój pracodawca traktuje Cię gorzej niż innego pracownika – dyskryminacja bezpośrednia.
- Jesteś nękany lub zastraszany.
- Twój pracodawca nie wprowadził zmian, które pomogłyby Ci z Twoją niepełnosprawnością (w rozsądnych granicach).
- Jesteś inaczej traktowany, ponieważ już wcześniej zgłaszałeś uwagi dotyczące zachowań dyskryminacyjnych.
- Jesteś dyskryminowana z uwagi na ciążę/macierzyństwo.
- Jesteś dyskryminowany z uwagi na zmianę płci.
- Dyskryminacja dotyczy prawa do pobytu i pracy w UK.
Zobacz też: Co Polacy z UK przenieśliby ze sobą na stałe z Polski na Wyspy?
Problem związany z dyskryminacją najlepiej jest na początku spróbować rozwiązać w sposób nieformalny, anonsując go swojemu pracodawcy. Ale jeśli to nie przyniesie skutku, musisz wejść na drogę formalną. Oto kilka rzeczy, jakie możesz zrobić:
- złóż nieformalną skargę, rozmawiając lub pisząc do swojego pracodawcy;
- złóż oficjalną skargę do swojego pracodawcy;
- negocjuj z pracodawcą w celu osiągnięcia porozumienia;
- skorzystaj z mediacji – przeszkolony mediator postara się pomóc Tobie i Twojemu pracodawcy osiągnąć porozumienie przed podjęciem działań prawnych;
- wystąp na drogę sądową – złóż pozew w sądzie pracy.
