Helen Mirren można nazwać prawdziwą królową brytyjskiego aktorstwa. Nie tylko poprzez wcielenie się w postaci 4 brytyjskich królowych, ale także przez kształcenie się w tym kierunku i poświęcenie dla teatru.
Helen Mirren urodziła się w 26 lipca 1945 jako Helen Lydia Mironoff. Skąd rozbieżność w nazwisku brytyjskiej gwiazdy, czy Mirren to tylko przydomek? Odpowiedź na to pytanie jest dość zaskakująca jak cała historia rodziny Helen.
Aby odpowiedzieć na to pytanie należy poznać przodków Helen ze strony ojca Wasyla Mironoffa, który urodził się w 1913 roku w miejscowości Kuryanovo w obwodzie smoleńskim w Rosji. Jej dziadek, Piotr Wasiliewicz Mironov był pułkownikiem w carskiej armii, a później został dyplomatą i dzięki swoim kontaktom mógł wraz z rodziną opuścić Rosję w czasie rewolucji październikowej.
Ojciec Helen w 1950 roku zmienił nazwisko na bardziej angielsko brzmiące – Mirren, a swoje imię na Bazyl. Mama Helen pochodziła z West Ham i była trzynastym z czternastu dzieci rzeźnika, który był synem rzeźnika królowej Wiktorii. Co ciekawe mimo takich połączeń z monarchią, Helen wspominała, że została wychowana w duchu "anty monarchizmu".
Po ukończeniu szkoły aktorskiej w Londynie, Helen związała się ze sceną teatralną, z którą nigdy właściwie nie zerwała. Początkowo grała w National Youth Theatre, gdzie brała udział w ekranizacjach dramatów Williama Shakespeare'a. Później dostała się do prestiżowego Royal Shakespeare Company, w którym zagrała m.in. w sztukach "The Revenger's Tragedy", "Wszystko dobre, co się dobrze kończy", "Jak wam się podoba" czy "Dwóch szlachcicach z Werony".
We wczesnych latach 70. Mirren grała u wybitnego brytyjskiego reżysera Petera Brooka, następnie ponownie wróciła do Royal Shakespeare Company. W 1976 roku zagrała w musicalu "Teeth 'n' Smiles", za tę rolę otrzymała od londyńskich krytyków nagrodę dla najlepszej aktorki. Rok później zagrała królową Małgorzatę w "Henryku VI". Kolejne lata to praktycznie same pasma sukcesów Helen, której z powodzeniem udawało łączyć się granie w teatrze z pracą w filmie.
Początkowo jej przygoda z filmem nie była długa. Zagrała w telewizyjnej adaptacji "Snu nocy letniej", a później u Kena Russella w "Dzikim Mesjaszu". Wielkim zaskoczeniem była jej rola w erotycznym filmie "Kaligula". Skandal obyczajowy, który wybuchł wokół tego filmu skłonił Mirren do bardziej ambitnych filmów. Jednym z nich był "Excalibur", który do dziś jest uważana za jeden z najlepszych filmów o królu Arturze.
Ogromny sukces "Excalibur" sprawił, że Helen Mirren otrzymywała co raz ciekawsze propozycje. I tak można ją podziwiać w "Cal", za który otrzymała nagrodę na festiwalu w Cannes oraz w "Białych nocach". Dużym sukcesem okazało się "Wybrzeże Moskitów", gdzie wystąpiła u boku Harrisona Forda. W 1994 roku wcieliła się po raz drugi w rolę brytyjskiej królowej w "Szaleństwach Króla Jerzego". Za rolę królowej Charlotty, Mirren po raz drugi zdobyła w Cannes nagrodę dla najlepszej aktorki, a także otrzymała swoją pierwszą nominację do Oscara i kolejną do nagrody BAFTA.
2005 rok to kolejne "królewskie" role Helen. Najpierw wcieliła się w potężną Elżbietę I Tudor w miniserialu "Elżbieta I", ta rola przyniosła aktorce nagrodę Emmy i Złotego Globa, a następnie w 2007 roku zagrała Elżbietę II w filmie "Królowa" Stephena Frearsa. Ostatnia rola przyniosła jej Oscara, Złotego Globa oraz nagrodę BAFTA.
Prywatnie, Helen jest żoną reżysera Taylora Hackforda, z którym była od 1986 roku. Para poślubiła się dopiero w 1997 roku w 53 urodziny Hackforda. W 2008 roku przyznała, że w młodości została zgwałcona oraz, że do 1980 roku często brała kokainę. W 2003 odebrała z rąk prawdziwej królowej brytyjskiej tytuł szlachecki.
Pomimo 71 lat, Helen Mirren nie zwalnia tempa. Gra dalej i nadal angażuje się w kolejne filmowe projekty. Po jej zaangażowaniu widać, że Helen reprezentuje coś co można nazwać "starą szkołą" aktorską. Jej poświęcenie i pasja sprawiają, że Helen Mirren potrafi od kilkudziesięciu lat skutecznie czarować zarówno publiczność. Takie cechy ma tylko kilka aktorek znanych na świecie, ale żadna z nich nie jest przedstawicielką tak zwanego "młodego pokolenia", które od aktorek takich jak Helen może się wiele nauczyć.
