W życiu każdego mężczyzny przychodzi taki czas, kiedy myśli sobie: „przydałaby się jakaś lepsza wersja mojej matki, żeby mogła się mną zająć”. Myśl ta jest modyfikowana na różne sposoby, ale sens jest zawsze ten sam: warto mieć kogoś, kto nas pokocha. Oto sposoby, dzięki którym niejednemu kawalerowi na świecie udało się zdobyć żonę!
1. Głowę wroga daj mi luby!
Ten brutalny zwyczaj panował na Tajwanie, wcale nie tak dawno temu, bo aż do lat 30 XX wieku. Odważni kawalerowie z plemienia Atajal uważali, że najlepszym sposobem na udowodnienie swojego męstwa jest rzucenie do stóp wybranki odciętej głowy największego wroga. Później prezent ten dumnie wystawiano na widok publiczny, by sąsiedzi mogli patrzeć i zazdrościć, jaki odważny i oddany kawaler stara się o jedną z domowniczek. Prawdopodobnie bycie wrogiem plemienia Atajal nie było bardzo popularne.
2. Moja pochwa na nóż jest pusta!
Często problemem było odróżnienie, która dziewczyna jest zainteresowana zamążpójściem, a która jest już zajęta i podchody do niej mogą źle się skończyć dla kawalerów. Świetnie z tym problemem poradziły sobie ludy skandynawskie. W XIX wieku, jeżeli panna nosiła przy sobie pustą pochwę na nóż- bardzo wymowny symbol- znaczyło to, że faktycznie szuka męża. Kiedy konkurent zdecydował się wsadzić nóż w pochwę panienki jego zadaniem było obserwować, czy kobieta wyrzuci nóż czy będzie go nosić. Jeśli miała go przy sobie, miał realne szansy na jej względy.
3. Kobiety nie decydują się na kota w worku!
W Kambodży to kobieta wybierała z kim się zwiąże. Niewątpliwie w historii ludzkości to rzadki przypadek, tym bardziej, że wybierała mężczyznę, którego wcześniej przetestowała. Nie poddawała go próbie życia i śmierci, ale spędzała z nim noc w swojej alkowie! Każdej dziewczynie, która skończy 13 lat, rodzice przygotowują specjalną izbę, w której mogła do woli przyjmować kandydatów. To od niej zależało, kogo tam zaprosi. Oczywiście wybierała zawsze najsprawniejszego.
4. Szybko i sprawnie!
Tak właśnie żony zdobywało się w niektórych społecznościach romskich. Wystarczyło pocałować dziewczynę i już jej krewni szykowali wesele. Bez znaczenia było zdanie samej dziewczyny, na temat jej przyszłego męża. Pocałowana, sprzedana! W tym szaleństwie może być metoda!
5. Jabłko spod pachy!
W XIX wieku na takie smakołyki czyhali germańscy kawalerowie. Panienki częstowały podobającego się im chłopaka jabłkiem. Wszystko byłoby bardzo miłe, gdyby nie fakt, że jabłko to musiało wcześniej spędzić trochę czasu pod pachą dziewczyny podczas wieczornych tańców. Taki dar był oznaką ogromnej sympatii i mężczyźni z wdzięcznością musieli zjeść takie jabłko na oczach dziewczyny.
6. Głębokie spojrzenie w oczy.
W Gruzji spojrzenie w oczy to bardzo poważna sprawa. Trzeba było jednak uważać, żeby nie patrzeć za długo na dziewczynę, która niekoniecznie nam się podoba, bo można wpakować się w niezłe tarapaty! Zapatrzenie się dziewczynie w oczy było jasnym sygnałem, że zaprasza się tą dziewczynę na spotkanie. Najzabawniejsze jest to, że na randki dziewczyny przychodzą ze wszystkimi koleżankami. Wybranek musiał zadbać również o przyjaciółki swojej ukochanej. Faza podrywu jest niezwykle krótka – mężczyźni od razu przechodzą do konkretów i z dnia na dzień chcą się żenić. Nic dziwnego, taka randka to spory wydatek.
7. Grzeczna noc z narzeczoną.
Młodzi narzeczeni w Europie w XVI-XVII wieku musieli przejść trudną próbę. Pozwalano im spędzić jedną noc razem, w dodatku w jednym łóżku! Niestety, musieli być całkowicie ubrani, spać pod oddzielnymi kołdrami, a dla pewności rozdzielano ich deską. Znamy też historie z nagim mieczem. Ta noc miała pozwolić młodym ludziom lepiej się poznać i nauczyć się walczyć z pokusą.
8. Rabujesz miasto, nie zapomnij żony!
Jednego dnia kobiety w starożytności mogły prowadzić spokojne życie, a następnego gotowały już obiad swojemu mężowi. Jak to możliwe? Przybyłem, zobaczyłem no i zabrałem. Napaści w starożytności zdarzały się bardzo często, sami najeźdźcy nie ograniczali się jedynie do zdobyczy materialnych, ale śmiało sięgali również po kobiety, które wielkiego wyboru nie miały.
