Wielu ludzi prowadzi zażarte dyskusje na temat Syryjczyków w Europie. Zdecydowana większość społeczeństwa uważa, że nie mają oni u nas czego szukać. A co jeśli chodzi o inne nacje? Kto ma prawo mieszkać w Wielkiej Brytanii, a kto nie?
Kto wystawia Polsce najlepsze świadectwo poza jej granicami? Oczywiście Polacy, którzy z różnych przyczyn wyjechali ze swojej ojczyzny. To co mówimy, jak żyjemy i co sobą reprezentujemy najlepiej pokazuje innym, jak wygląda statystyczny Polak. Ta zasada sprawdza się w odniesieniu do wszystkich nacji. Od stereotypów nie da się uciec.
Film, który nie najlepiej świadczy o tym, jak wiele mówią o nas nasze czyny jest przykładem na to, jak sami stajemy się „ambasadorami kultury w UK” po interwencji bohatera nagrania został usunięty z YouTube.
Ta sytuacja zdarzyła się w metrze. Prócz Polaka, który nie potrafił zachować swojego zdania dla siebie, w konfrontacji brali udział jeszcze Brytyjczycy, Azjaci i mieszkaniec Bangladeszu.
Chociaż nie doszło do rękoczynów, a Polak zapewniał, że szanuje mieszkańca Bangladeszu, to jasno wyraził swoją opinię, że Europa jest dla Europejczyków, a nie dla Azjatów. Według niego, jeżeli jego dziadek zginął walcząc w wojnie to on, ma większe prawa do tego żeby mieszkać w Europie niż Azjaci.
Dodał jeszcze parę argumentów, z którymi wiele osób mogło by śmiało polemizować. Powiedział m.in. że: ” My, Polacy, jesteśmy bardzo uprzejmi, w przeciwieństwie do nich – powiedział Brytyjczykowi z metra, wskazując przy tym na Azjatów, siedzących obok.
Mój dziadek umarł, żebym ja mógł żyć w wolnej Europie. Czy ich dziadkowie walczyli? Pewnie podczas wojny zbierali spokojnie ryż. Nie mają prawa tu przebywać”.
Niestety taka rozmowa ani trochę nie czyni nas bardziej uprzejmym narodem. Bo co można powiedzieć o kimś, kto prowadzi dyskusję w stylu: „jesteś z Bangladeszu? Wyp…, ja mam prawo tu być, ty nie”. Polak już został okrzyknięty tytułem „ambasadora kultury w UK”.
