Polacy od wielu lat mieszkający w Wielkiej Brytanii zastanawiają się nad powrotem do kraju. Jednak co mają do powiedzenia ci, którzy wyjechali do Polski i zdecydowali się na ponowny przyjazd na Wyspy?
Od 1 stycznia 2021 roku Wielka Brytania wprowadza nową restrykcyjną politykę imigracyjną, która będzie dotyczyć głównie przyjezdnych, jednak imigranci z UE obecnie mieszkający na Wyspach także muszą zadbać o zachowanie swoich obecnych przywilejów. Czy dopasowywać się do nowej rzeczywistości, czy może wrócić do Polski? Pytanie to zadaje sobie na Wyspach wielu naszych rodaków.
- Przeczytaj też: Jak utrzymać kontakt z językiem polskim i polskością żyjąc w UK? Oto sprawdzone sposoby Polaków mieszkających na Wyspach
Wracać do Polski czy zostać?
Na grupach na FB wiele jest pytań Polaków żyjących na Wyspach o to, czy warto wracać do Polski. Kierowane są one oczywiście do osób mających doświadczenie w temacie. Jakie słyszymy zatem najczęstsze odpowiedzi?
Na jednej z grup pewna rozmówczyni napisała, że po 20 latach w Wielkiej Brytanii wróciła do Polski – dokładnie rok temu i nadal nie ma pracy, w styczniu planuje z kolei powrót do Londynu. W uzasadnieniu swojej decyzji tłumaczy: „Może to był zły okres pandemia itd. Ale naprawdę jest mi ciężko (ludzie, ich mentalność to zupełnie nie dla mnie) (…) Polski naród jest bardzo podzielony i to czuć nawet w wielkich miastach. Zrobiło się trochę jak w Iranie, wszędzie się szepce za zamkniętymi drzwiami. Jest mi duszno. Chce do domu”.
Inna osoba napisała: „Zjechałam z mężem i dziećmi do PL 5 lat temu. Wytrzymaliśmy tam 9 miesięcy i powrót do UK. Chcieliśmy spróbować życia w PL, niestety nie udało się, a spróbowaliśmy i wiemy, że tu, w UK jest nasze miejsce”.
Kim są polscy emigranci?
Powroty do Polski bywają bolesne, jednak ponowny wyjazd do Wielkiej Brytanii uświadamia nam, że nie należymy też w stu procentach do UK, nie potrafimy się w pełni określić. Jedna z rozmówczyń podsumowuje to następująco: „My EMIGRANCI jesteśmy bardzo rozbitymi dziećmi. Nie należymy już do PL i polskiego społeczeństwa, ale tęsknimy. Również nigdy nie będziemy English… Takie to już życie emigranta”.
