Olbrzymia sieć dwustuletnich tuneli oplata podziemie Liverpoolu. P0mysłodawca pozdiemnych korytarzy Joseph Williamson nigdy nie zdradził ich przeznaczenia i nadal jest to biała plama w dziejach miasta
Powietrze jest nieruchome. Jest cicho. Od czasu do czasu, słychać, jak krople wody spadają na kamienie, a dźwięk odbija się echem. Gdyby nie odrobina światła, tunele byłyby najbardziej mrocznym i zagadkowym miejscem w Liverpoolu.
Do dzisiaj nikt nie wie do czego były wykorzystywane. Nie wiadomo nawet ile jest dokładnie tuneli. Podziemne korytarze przez dziesiątki lat były pogrzebane pod ziemią. Niegdyś lokalni mieszkańcy skarżyli się na zapach, ponieważ przestrzeń była używane jako składowisko śmieci. Czas się zmieniły, wybudowano nowe budynki. I tak tunele stały się mitem.
Włamanie
Latem 2001 roku Coe wraz z niewielką grupą entuzjastów, dosłownie włamali się do tunelu w okolicy Paddington, Edge Hill. Wykopali otwór w dachu, który prowadził do starej piwnicy. Komora okazała się być górnym poziomem jednego z tuneli. Miejsce było pełne gruzu. Kiedyś w końcu będzie można się dostać do tuneli. Ale ich odkopywanie to nadal żmudna i ciężka praca – przez ostatnich 15 lat grupy wolontariuszy kopały dwa razy w tygodniu. A pracy nadal jest wiele.
Ochotnicy wydobyli 120 kontenerów różnego rodzaju śmieci. Wolontariusze znaleźli systemy piwnic, w kilku przypadkach, wielopoziomowych tuneli z kamiennymi stopniami, prowadzącymi do znajdujących się niżej komór. Jednak dalej nie jest znana głębokość piwnic – wstępne pomiary wykazały, że komory mogą mieć nawet 6 metrów głębokości.
Skarby podziemi
Wolontariusze starannie dokumentują każde znalezisko. Jak dotąd znaleźli atrament używany kiedyś przez dzieci w szkołach, butelki zawierające różne płyny: od piwa po truciznę. Do skarbów zaliczają się przedmioty użytku codziennego, jak talerze, słoiki z dżemem, sztućce. Ale także ceramika z Liverpool Royal Infaramary, muszle ostryg, kości zwierząt, setki fajek i wiele innych przedmiotów. Ulubionym znaleziskiem historyka i wolontariusza Davida Stapledona jest kubek upamiętniający koronację Edwarda VII.
King of the hill
Tunele są wprawdzie tajemnicze, ale jeszcze większą zagadką jest ich pomysłodawca. Joseph Williamson urodził się w Anglii w roku 1769, był bogatym kupcem tytoniu. Zarobione pieniądze zainwestował w Edge Hill – zatrudniając mieszkańców do rozbudowy miasta. Dzięki temu zyskał swój przydomek – „The King of Edge Hill”. Zatrudnieni mężczyźni budowali także tunele, jedno z wejść do podziemi znajdowało się w piwnicy domu Williamsona. Jednak przeznaczenie tuneli dalej opiera się jedynie na spekulacjach.
Teorie spiskowe
Hipotezy zakładają, że być może chciał budować tajne przejścia do innych budynków lub może był przemytnikiem i potrzebował ich do szmuglowania. Istniała nawet teoria sugerująca, że Williamson i jego żona byłi członkami tajnej sekty religijnej i w obawie przed apokalipsą zbudowali system tuneli. Jednak znacznie ciekawsza jest hipoteza postawiona przez wolontariuszy. Piaskowiec używany do budowy jest pokryty znacznikami wydobycia. Jeśli uda się rozszyfrować miejsce wydobycia, możliwe będzie dotarcie do dokumentów, gdzie musi być zapis o przeznaczeniu piaskowca. Jednak prawda może się okazać rozczarowująca w porównaniu z emocjonującymi spekulacjami.
