Nawet ci imigranci z UE, którzy zaczęli mieszkać w Wielkiej Brytanii zanim ta weszła do Unii Europejskiej, będą musieli aplikować o status osoby osiedlonej (settled status) między 30 marca 2019 a 30 czerwca 2021 r.
77-letnia Elly Wright, która przeprowadziła się do Anglii z Holandii w 1967 roku i przez wiele lat pracowała w brytyjskiej służbie zdrowia płacąc w Wielkiej Brytanii podatki, będzie musiała od 30 marca 2019 roku ubiegać się – jak wszyscy imigranci z UE nieposiadający brytyjskiego paszportu – o status osoby osiedlonej (settled status).
Elly Wright przez 50 lat swojego pobytu na Wyspach nie mogła starać się o brytyjski paszport, gdyż zgodnie z prawem holenderskim, musiałaby wyrzec się swojego obecnego obywatelstwa i oddać swój oryginalny paszport.
– Jest to idiotyczna sytuacja, gdy istniejesz w systemie podatkowym danego kraju, płacisz w nim od wielu lat podatki oraz jesteś obywatelem UE, ale musisz teraz prosić o prawo do pozostania we własnym domu i płacić za ten przywilej – powiedziała 77-letnia kobieta.
– Nigdy nie starałam się o brytyjskie obywatelstwo, gdyż nie było to konieczne – wszyscy jesteśmy w końcu Europejczykami – uzasadnia Wright.
77-latka mieszka w Surrey i przez wiele lat pracowała w NHS, a teraz, gdy znajduje się na emeryturze, została malarką.
– Zawsze się czułam Brytyjką, nigdy inaczej. Jestem w całkowicie zintegrowana z brytyjskim społeczeństwem i tutaj studiowałam – to jest jak policzek w twarz, gdy zdajesz sobie sprawę, że jesteś teraz „tym innym”.
Elly Writht jest także sfrustrowana faktem, że program do składania aplikacji o status osoby osiedlonej nie działa na iPhone’ach, gdyż sama posiada właśnie taki sprzęt.
– Możesz oczywiście poprosić kogoś o pożyczenie sprzętu, jednak nawet wtedy samo złożenie aplikacji zajmuje ponad godzinę – mówi Wright.
77-latka zna wiele osób starszych, które znajdują się w podobnej do jej sytuacji i mają ograniczone zdolności komputerowe, dlatego mogą nie przejść procesu aplikacji o settled status.
