Fot: pxhere
Tysiące imigrantów z UE wyjechało z Wielkiej Brytanii po referendum w sprawie Brexitu, w tym wielu Polaków. Ci z naszych rodaków, którzy chcą wrócić do Polski powinni jeszcze zadbać o parę ważnych spraw, m.in. opiekę zdrowotną.
Dostęp do opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych jest jedną z najistotniejszych kwestii, o jakie powinniśmy zadbać po powrocie do Polski. Jak czytamy na łamach oficjalnego serwisu polskiego rząd "prawo do korzystania z opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych przysługuje w placówkach medycznych posiadających umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z NFZ osobom objętym powszechnym ubezpieczeniem zdrowotnym, nieubezpieczonym spełniającym określone kryteria lub posiadającym prawo do świadczeń w krajach UE/EFTA".
W czasie pierwszego miesiąca od przyjazdu do kraju przydatny może okazać się odpowiedni formularz Serii E 100 lub dokument przenośny S1 zarejestrowany w oddziale wojewódzkim NFZ, który jest wydawany przez instytucje Wielkiej Brytanii.
Może być to również karta EKUZ, jednak należy pamiętać o tym, że upoważnia ona do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej w sytuacjach, które nie są uznawane za niezbędne z medycznego punktu widzenia przy tymczasowym pobycie. Ponadto karta przestaje obowiązywać od momentu zgłoszenia do polskiego obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego, jeśli zaczynamy pracę w Polsce.
Obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne
Pracownicy, osoby prowadzące własną działalność gospodarczą, zatrudnione na umowę zlecenie, dzieci, emeryci oraz renciści podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Jest on spełniony w momencie zgłoszenia i opłacenia składki. Ponadto osoba, która podlega temu obowiązkowi, powinna zgłosić do Funduszu także członków swojej rodziny, które wtedy uzyskają prawo do świadczeń opieki zdrowotnej na takich samych zasadach i w tym samym okresie. Dodajmy tekże, że prawo do ubezpieczenia zdrowotnego mają także osoby bezrobotne zarejestrowane w powiatowym urzędzie pracy oraz pobierające zasiłek stały z pomocy społecznej.
Na podstawie Ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych dzieci i młodzież, które mają obywatelstwo polskie i nie ukończyły 18. roku życia, mają prawo do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej zarówno jako osoby zgłoszone do ubezpieczenia, jak i niezgłoszone (art.2 ust.1 pkt 3 lit. a), jak czytamy na łamach oficjalnego serwisu rządowego "Powroty".
Za członka rodziny uznaje się następujące osoby:
- dziecko własne, dziecko małżonka, dziecko przysposobione, wnuka albo dziecko obce, dla którego ustanowiono opiekę, albo dziecko obce w ramach rodziny zastępczej lub rodzinnego domu dziecka, do ukończenia przez nie 18 lat, a jeżeli uczy się dalej w szkole lub zakładzie kształcenia nauczycieli lub odbywa kształcenie w uczelni lub szkole doktorskiej – do ukończenia 26 lat, natomiast jeżeli posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności lub inne traktowane na równi – bez ograniczenia wieku,
- małżonka,
- wstępnych pozostających z ubezpieczonym we wspólnym gospodarstwie domowym.
Dobrowolne ubezpieczenie zdrowotne
Jeśli nie jesteśmy objęci obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego w Polsce, możemy ubezpieczyć się dobrowolnie. Musimy udokumentować, że posiadamy miejsce zamieszkania w Polsce a także opłacamy składki na ubezpieczenie zdrowotne. W przypadku, gdy mieliśmy przerwę w ubezpieczeniu zdrowotnym w kraju, możemy być poproszeni o wniesienie dodatkowej opłaty lub do tej pory nie była w ogóle ubezpieczona. Umowa dotycząca dobrowolnego ubezpieczenia zawierana jest w oddziale wojewódzkim NFZ w naszym miejscu zamieszkania w Polsce.
Dodajmy również, że osoba zgłoszona do dobrowolnego ubezpieczenia zdrowotnego jest zobowiązana do opłacenia składki na ubezpieczenie zdrowotne w terminie do 15. dnia następnego miesiąca. Deklaracja rozliczeniowa powinna być składana za każdy miesiąc kalendarzowy podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu, nawet gdy nic się nie zmieniło w stosunku do poprzedniego miesiąca.
