UNHCR bije na alarm – liczba uchodźców i uchodźców wewnętrznych pobiła w 2015 r. wszelkie rekordy! I choć Europa lamentuje, że dusi się pod naporem imigrantów, to w innych częściach świata sytuacja jest o wiele bardziej tragiczna…
Największym grzechem Europejczyków wydaje się….europocentryzm. Tak! To właśnie europocentryzm sprawia, że nie dostrzegamy problemów występujących w innych rejonach świata, a jeśli już je zauważamy, to i tak je bagatelizujemy, bo przecież my, Europejczycy, mamy gorzej…
Syryjski uchodźca o Polsce: “Najbardziej rasistowski kraj na świecie”
Kryzys imigracyjny, z jakim przyszło nam się zmierzyć w ostatnim czasie, jest tej teorii dobitnym potwierdzeniem. W 2015 r. do Europy (czy to z Libii – przez Morze Śródziemne, czy też z Turcji – przez wyspy greckie) dostało się ponad milion imigrantów, a to wzbudziło powszechną w krajach unijnych panikę. Tymczasem, jak wynika z danych UNHCR (Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców), problem z uchodźcami uciekającymi przed wojną i biedą w Europie jest stosunkowo niewielki. Pod koniec 2015 r. na świecie było 65,3 miliona uchodźców i uchodźców wewnętrznych, czyli i blisko 10 proc. więcej niż w grudniu 2014 r.
Uchodźcy obwiniają Merkel: “Obiecywała nam ciepłe przyjęcie w Europie!”
Ponad 65 milionów kobiet mężczyzn i dzieci – ludzi, którzy zostali zmuszeni do opuszczenia swoich domów z powodu wojny, biedy, głodu lub braku jakichkolwiek perspektyw. Oznacza to, że 1 na 113 osób na świecie jest uchodźcą. Jak wyliczyli eksperci urzędu ONZ, domy opuszczają obecnie aż 24 osoby na minutę. A statystyki te są o wiele bardziej przerażające, gdy spojrzymy na nie w ujęciu godzinowym albo dziennym: każdej godziny swój dom opuszcza blisko 1,5 tys. ludzi, a każdego dnia – prawie 35 tys. Obecnie uchodźców i uchodźców wewnętrznych jest więcej, niż liczy populacja Wielkiej Brytanii. A gdybyśmy wszystkich uciekinierów umieścili w jednym państwie, to byłoby ono 22-im największym krajem świata pod względem liczny ludności.
Arcybiskup: „Nie pomagacie Syrii przyjmując uchodźców”
Z 65,3 mln uciekinierów, 21,3 mln stanowią uchodźcy, 3,2 mln – osoby oczekujące na decyzję o przyznaniu azylu, a 40,8 mln – uchodźcy wewnętrzni. Ze statystyk UNHCR wynika, że w ostatnich kilku latach liczba osób uciekających przed wojnami i biedą wzrosła o blisko 50 proc., przy czym najwięcej ludzi uciekło w wyniku wojny w Syrii i konfliktów w Afryce Północnej. Wojna w Syrii zmusiła 4,9 mln ludzi do ucieczki za granicę, a 6,6 mln do zmiany miejsca zamieszkania w obrębie kraju. Z kolei konflikt w Iraku do ucieczki za granicę popchnął 250 tys. ludzi, a do ucieczki w inny rejon panstwa – 4,4 mln. Z kolei w wyniku wojny domowej w Jemenie do zmiany miejsca zamieszkania w obrębie kraju zmuszonych zostało 2,5 mln ludzi, co daje blisko 10 proc. ludności.
Wbrew temu, co można sądzić, Syria nie jest jednak państwem o najwyższej liczbie uchodźców wewnętrznych. Większą liczbę takich uciekinierów wewnętrznych ma Kolumbia (6,9 mln), a zaraz za Syrią plasuje się Irak (4,4 mln). Syria zajmuje jednak pierwsze miejsce, jeśli chodzi o uchodźców zewnętrznych, natomiast na kolejnych miejscach plasują się Afganistan (2,7 mln) i Somalia (1,1 mln).
Mimo wielkiego lamentu państw europejskich (w tym Polski), że nie zdołają one rozlokować między siebie po kilkanaście/kilkadziesiąt tysięcy imigrantów, to nie one stanowią główny cel imigracji większości uciekinierów z rejonów konfliktu i biedy. Państwem, które w 2015 r. przyjęło największą ilość imigrantów, była Turcja (2,5 mln), natomiast na kolejnych miejscach uplasowały się: Pakistan (1,6 mln), Liban (1,1 mln), Iran (979 400), Etiopia (736 100), Jordania (664 100), Kenia (553 912), Uganda (477 187), Demokratyczna Republika Konga (383 100) i Czad (369 540).
